Vin Och Rosor - GES

Jag minns den kvällen som den var igår,

Hur jag väntade i hörnet där vi alltid brukar ses

Det var kallt och mörkt, det regna' nåt förbannat

Jag borde gjort nåt annat

Jag hade vin och rosor, men du var inte där

Jag väntade tills jag var genomblöt och sen tog jag bussen

Den stannade på andra sidan stan, du var inte hemma

Jag titta' genom fönstret, jag börja' ana mönstret,

Jag hade vin och rosor, men du var inte där

Kan jag nånsin bli förlåten för synden jag begått?

Kan jag någonsin bli fri från den cell jag sitter i?

Jag ligger här och gömmer gråter och sonar mina brott

Och så högt jag nånsin kan, så ropar jag ditt namn

Jag hade just bestämt mig för att gå, när det kom en taxi

Dörrarna slogs upps och där var du

Du var inte ensam

Jag badade i skammen, jag hatade den mannen,

Och jag stod kvar och jag var hård och kall som is

Kan jag nånsin bli förlåten för synden jag begått?

Kan jag någonsin bli fri från den cell jag sitter i?

Jag ligger här och gömmer gråter och sonar mina brott

Och så högt jag nånsin kan, så ropar jag ditt namn

Med handen i min ficka gick jag fram och du såg mig komma

I luften flög en doft av hård metall

Och i nästa stund så låg du där på marken, jag flydde ut i parken

Jag hör sirener, de blir bara fler och fler

Jag hade vin och rosor, nu finns du inte mer

Ik herinner me die nacht alsof het gisteren was,

Hoe ik wachtte in de hoek waar we elkaar gewoonlijk ontmoeten

Het was koud en donker, het regende iets verdomds

Ik had iets anders moeten doen

Ik had wijn en rozen, maar jij was er niet

Ik wachtte tot ik doorweekt was en nam toen de bus

Het stopte aan de andere kant van de stad, je was niet thuis

Ik kijk' door het raam, ik begin' het patroon te voelen,

Ik had wijn en rozen, maar jij was er niet

Kan ik ooit vergeven worden voor de zonde die ik begaan heb?

Kan ik ooit vrij zijn van de cel waarin ik zit?

Ik lig hier te huilen en boete te doen voor mijn misdaden

En zo hard als ik kan, zal ik je naam roepen

Ik had net besloten om te vertrekken, toen er een taxi arriveerde

De deuren zwaaiden open en daar stond je

Je was niet alleen

Ik baadde in schaamte, ik haatte die man,

En ik stond stil en ik was hard en koud als ijs

Kan ik ooit vergeven worden voor de zonde die ik begaan heb?

Kan ik ooit vrij zijn van de cel waarin ik zit?

Ik lig hier te huilen en boete te doen voor mijn misdaden

En zo hard als ik kan, zal ik je naam roepen

Met mijn hand in mijn zak liep ik naar je toe en je zag me aankomen

In de lucht vloog een geur van hard metaal

En het volgende moment dat je daar op de grond lag, rende ik het park in

Ik hoor sirenes, ze worden steeds luider

Ik had wijn en rozen, nu ben je weg