La Vertiente - Gepe

Alguien ha herido al monte con un puñal

Y de la herida brota un manantial

El valle dijo al monte: «Quiero beber

El agua de tus cumbres deja correr»

Vida, vamos al cerro

A beber el agua de la vertiente

Quisiera yo calmar la sed

Que me ha dado tu amor ardiente

Ay, ay, ay, ni el agua que brota

Mi vida, calmará

Esta sed que tengo

Mi vida, de tu boca

Mi vida, de tu boca

Brota entre verde zarza en la gruta oscura

Así brotó mi amor, ay, entre amarguras

Bien sabes, vida mía, que estoy herido

Cual puñal en el alma hiere tu olvido

Vida, vamos al cerro

A beber el agua de la vertiente

Quisiera yo calmar la sed

Que me ha dado tu amor ardiente

Ay, ay, ay, ni el agua que brota

Mi vida, calmará

Esta sed que tengo

Mi vida, de tu boca

Mi vida, de tu boca

Iemand heeft de berg verwond met een dolk

En uit de wond ontspruit een lente

De vallei zei tegen de berg: "Ik wil drinken

Laat het water van uw toppen stromen»

Leven, laten we naar de heuvel gaan

Om het water uit de bron te drinken

Ik wil mijn dorst lessen

Dat jouw brandende liefde mij heeft gegeven

Oh, oh, oh, zelfs niet het water dat stroomt

Mijn leven, het zal kalmeren

Deze dorst die ik heb

Mijn leven, uit jouw mond

Mijn leven, uit jouw mond

Het ontspruit tussen groene braamstruiken in de donkere grot

Zo is mijn liefde ontstaan, oh, tussen bitterheid

Je weet heel goed, mijn leven, dat ik gewond ben

welke dolk in de ziel je vergetelheid verwondt?

Leven, laten we naar de heuvel gaan

Om het water uit de bron te drinken

Ik wil mijn dorst lessen

Dat jouw brandende liefde mij heeft gegeven

Oh, oh, oh, zelfs niet het water dat stroomt

Mijn leven, het zal kalmeren

Deze dorst die ik heb

Mijn leven, uit jouw mond

Mijn leven, uit jouw mond