Polyserena - george

Polyserena, I’m starving to feed you

I’ll be back from what I’ve been to

Not sad, not crying

In the moments of your hiding

You’d swear that I was screaming

Polyserena, since your leaving

Lit rooms are darkly silent

Right now I am standing right here

Between whispers of your violence

You’d swear that I’m believing

Poly, you decadent deceiver

In the mirror you don’t reflect

But I feel your hot breath

In the coals of the fires of all that’s left

Polyserena, it’s never over

It’s glimmering in the windows

Of the corridors of gold

Not walking backwards anymore

For Serena you know all

Colours flood into patterns

Churn and twist around, what matters

Where’s a love to believe, to bleed, to drink to?

Through your brindled smile

Poly, I still trust you

Polyserena, I’m starving to feed you…

Polyserena, ik heb honger om je te eten te geven

Ik ben terug van waar ik ben geweest

Niet verdrietig, niet huilend

Op de momenten dat je je verstopt

Je zou zweren dat ik aan het schreeuwen was

Polyserena, sinds je vertrek

Verlichte kamers zijn donker stil

Op dit moment sta ik hier

Tussen gefluister van je geweld

Je zou zweren dat ik geloof

Poly, jij decadente bedrieger

In de spiegel reflecteer je niet

Maar ik voel je hete adem

In de kolen van de vuren van alles wat er nog is

Polyserena, het is nooit voorbij

Het glinstert in de ramen

Van de gangen van goud

Niet meer achteruit lopen

Voor Serena weet je alles

Kleuren vloeien over in patronen

Churn en twist rond, wat telt

Waar is een liefde om te geloven, om op te bloeden, om op te drinken?

Door je gestroomde glimlach

Poly, ik vertrouw je nog steeds

Polyserena, ik heb honger om je te eten te geven...