Cetim - Geo

Bateu de frente com meu coração

E eu caí como uma cinza inteira

Me fiz poeira

Toda estrelada pelo chão

Tô no limite entre o sim e o não

Mas não sai da minha cabeça

Me pergunta de outro cara e eu falo nada

Não sobrou nada

Só um cigarro na sala de estar

Uma voz que vem me faz lembrar

E fala: ele só te estragou porque você deixou

Não me trata assim

Como uma roupa de cetim

Delicado, com tanto cuidado

Porque eu amo outro, não tem jeito

Eu não mereço, eu não mereço

Não encosta que eu lembro de outro beijo

Seja na boca ou no meio das minhas pernas

Eu fecho os olhos vejo ele

Eu não mereço

Você não vê minha situação

Porque se perde na própria cegueira

Mas você tateia

Sem enxergar onde tuas mãos estão

Tua cabeça é pura escuridão

Mas você deixa uma luz acesa

E me pergunta de outro cara e eu falo nada

Não sobrou nada

Só o cigarro na sala de estar

Uma voz que vem me faz lembrar

E fala: ele só te estragou porque você deixou

Não me trata assim

Como uma roupa de cetim

Delicado, com tanto cuidado

Porque eu amo outro, não tem jeito

Eu não mereço, eu não mereço

Não encosta que eu lembro de outro beijo

Seja na boca ou no meio das minhas pernas

Eu fecho os olhos e é ele que eu vejo

Eu não mereço

Het sloeg mijn hart op het hoofd

En ik viel als een hele as

ik heb stof gemaakt

Allemaal met een ster op de vloer

Ik sta op de grens tussen ja en nee

Maar het gaat niet uit mijn hoofd

Vraag het me van een andere man en ik zeg niets

Er is niks meer over

Slechts één sigaret in de woonkamer

Een stem die komt herinnert me eraan

En zegt: hij heeft je alleen maar verwend omdat je hem dat toeliet

Behandel me niet zo

Als een satijnen outfit

Delicaat, zo voorzichtig

Omdat ik van een ander hou, is er geen manier

Ik verdien het niet, ik verdien het niet

Raak het niet aan, ik herinner me nog een kus

Of het nu in mijn mond is of tussen mijn benen

Ik sluit mijn ogen ik zie hem

ik verdien niet

je ziet mijn situatie niet

Omdat je jezelf verliest in je eigen blindheid

maar jij tast

Zonder te zien waar je handen zijn

Je hoofd is pure duisternis

Maar je laat een licht aan

En vraagt ​​me van een andere man en ik zeg niets

Er is niks meer over

Alleen de sigaret in de woonkamer

Een stem die komt herinnert me eraan

En zegt: hij heeft je alleen maar verwend omdat je hem dat toeliet

Behandel me niet zo

Als een satijnen outfit

Delicaat, zo voorzichtig

Omdat ik van een ander hou, is er geen manier

Ik verdien het niet, ik verdien het niet

Raak het niet aan, ik herinner me nog een kus

Of het nu in mijn mond is of tussen mijn benen

Ik sluit mijn ogen en hij is degene die ik zie

ik verdien niet