Pessoinhas - Genes

Na cidade que nunca dorme

Eu encontro pessoas de feitios e formas

Se não te informas

Vais interagir com as cobras

Toda a gente quer ser visto tá provado

Por vezes até me sinto observado

Porque sempre segui as minhas diretrizes

E aqui todos agem como se fossem juízes

Eu só quero ser eu mesmo

Mas não quero voltar a ser o mesmo

Eu não quero ser como tu

Quero quebrar o tabu

Dizer que não fui só mais um

A entrar na gaiola dos bravos

Eu tive a correr pelos prados

Quis mergulhar no tornado

Ouvi tanta gente a dizer que eu não tava preparado

Mas entrei no piso molhado

E provei-lhes que tavam errados…

Embora não fosse essa a minha missão

Eu quis que soubessem que voltei da viagem são

Mas estou só de passagem

Porque ainda não fiz metade

Daquilo que me compete a idade

Nunca vou ser suplantado

Por cibernautas com o rabo sentado

Eu e tu, nós não tamos à vontade

Tenho guardado

Traumas que não têm facilitado

A minha incursão com o passado

Fazem-me sentir culpado

In de stad die nooit slaapt

Ik ontmoet mensen van verschillende vormen en vormen

Als je niet informeert

Je zult interactie hebben met de slangen

Iedereen wil gezien worden, dat is bewezen

Soms voel ik me zelfs geobserveerd

Omdat ik altijd mijn richtlijnen volgde

En iedereen hier doet alsof ze rechters zijn

Ik wil gewoon mezelf zijn

Maar ik wil niet terug naar dezelfde zijn

Ik wil niet zijn zoals jij

Ik wil het taboe doorbreken

Zeggen dat ik niet zomaar een ander was

De kooi van de dapperen betreden

Ik moest door de weilanden rennen

Ik wilde in de tornado duiken

Ik hoorde zoveel mensen zeggen dat ik niet voorbereid was

Maar ik kwam op de natte vloer

En ik bewees dat ze ongelijk hadden...

Hoewel dit niet mijn missie was

Ik wilde je laten weten dat ik gezond terugkwam van de reis

Maar ik ben gewoon op doorreis

Want ik heb nog niet de helft gedaan

Van wat is tot mijn leeftijd

Ik zal nooit vervangen worden

Door cybernauten met hun staart naar beneden

Jij en ik, we zijn niet op ons gemak

ik heb gespaard

Trauma's die niet zijn verzacht

Mijn uitstapje naar het verleden

voel me schuldig