Oferecidas - Genes

Eras tudo pra mim

Ao pé de ti sentia-me macho

Confiei em ti

Mas chupaste aquele gajo

Não foi um balde de água fria, foi de mijo

Sobre ti já mandei mil versos pó lixo

O gajo tinha o mesmo nome que eu, luís

Nunca vou encontrar uma dama no montijo

Nunca vou encontrar uma dama do meu nicho

Eras freak entre nós tinhas um fetiche

Eu satisfazia esse teu capricho

Ninguém tinha o teu bumbum

Cima e baixo tipo explosão, boom

Erupção em cima dos lençóis

Depois na tasca pedias caracóis

Ninguém gritava mais alto golo

Mais tarde espetavas o teu ass no pole

Eras mais que a minha hoe

Eras tipo a minha bro

Prometeste que ias tar por perto

Acreditei, tipo tolo…

Sentavas-te no meu colo

E dizias cenas que não podias dizer

Eu e tu íamos fazer cenas acontecer

A cada dia tu levavas esse puto a querer

Que talvez um dia nós fizéssemos esse puto nascer

Mas tinhas nudes pa outros gajos que não me querias a ver

Mas tinhas mensagens no móvel que não me querias a ler

Mas não sabia nada…

Tu tavas maquilhada

Quando levei-te a conhecer os meus pais

Depois bebemos um copo no cais

Fomos a um spot azeiteiro

Eu só queria esbanjar dinheiro

Foram horas a fio sem roteiro

Apanhámos o barco no terreiro

O nosso amor era verdadeiro

Tu peidavas mesmo assim eu suportava o cheiro

Eu era o teu melhor amigo, o teu conselheiro

Não consigo acreditar que acabei solteiro

E tou no meu direito

De não confiar

Em qualquer gaja que quiser na minha life entrar

É engraçado…

Hoje ainda sinto-me culpado

Ainda guardo fotos tuas no meu instragramas (nem tenho insta)

Depois de bazares comecei a fumar bué de gramas

E para preencher o vazio pinei umas damas

Mas o teu cheiro não desaparece da minha cama

Mas no fundo eu sei que tenho de continuar com a minha vida

Nunca acreditei quando disseram que eras oferecida

Tu não eras só mais uma que me dava tusa

Ainda tive na esperança que tivesses confusa

Mas tu sacaste o broche por opção

Não acredito que um dia dei-te a mão

Não acredito que um dia dei-te tesão

Não acredito que fui passear o teu cão

Talvez tenha sido por bem

Talvez não sejas a culpada

Se a vida deu-me limões

Eu vou fazer limonada

Eu tava apanhado

Mais vale sozinho que mal acompanhado

E o teu pai é um cabrão racista

Nunca o queria como cunhado

je was alles voor me

Naast jou voelde ik me een man

Ik vertrouwde je

Maar je hebt die kerel gezogen

Het was geen emmer koud water, het was pis

Over jou heb ik al duizend verzen met rotzooi gestuurd

De man had dezelfde naam als ik, Luís

Ik zal nooit een dame op de heuvel vinden

Ik zal nooit een dame van mijn niche vinden

Je was een freak onder ons, je had een fetisj

Ik heb je gril bevredigd

Niemand had je kont

Op en neer als een explosie, boem

Uitbarsting bovenop de lakens

Toen bestelde je in de taverne slakken

Niemand riep luider doel

Later stak je je kont op de paal

Je was meer dan mijn schoffel

Je was als mijn broer

Je had beloofd dat je in de buurt zou zijn

Ik geloofde, als een dwaas...

Je zat op mijn schoot

En je zei dingen die je niet kon zeggen

Jij en ik zouden scènes laten gebeuren

Elke dag zorgde je ervoor dat dit kind wilde

Dat we misschien op een dag dit kind zouden laten geboren worden

Maar je had naaktfoto's van andere jongens die je mij niet wilde zien

Maar je had berichten op je mobiel waarvan je niet wilde dat ik ze las

Maar ik wist van niets...

je droeg make-up

Toen ik je meenam naar mijn ouders

Daarna hebben we wat gedronken op de pier

We gingen naar een olijfolieplek

Ik wilde gewoon geld verspillen

Er waren uren aan een stuk zonder script

We namen de boot op de werf

Onze liefde was waar

Je liet toch een scheet, ik kon de geur verdragen

Ik was je beste vriend, je adviseur

Ik kan niet geloven dat ik single ben geworden

En ik sta in mijn recht

van niet vertrouwen

In elk meisje dat in mijn leven wil komen

Het is grappig…

Vandaag voel ik me nog steeds schuldig

Ik bewaar je foto's nog steeds op mijn instagram (ik heb niet eens insta)

Na bazaars ben ik veel grammen gaan roken

En om de leegte op te vullen, speldde ik wat schijven

Maar je geur verdwijnt niet uit mijn bed

Maar diep van binnen weet ik dat ik verder moet met mijn leven

Ik geloofde nooit toen ze zeiden dat je werd aangeboden

Je was niet de zoveelste die ervoor zorgde dat ik dat wilde

Ik had nog steeds de hoop dat je in de war was

Maar je nam de broche naar keuze

Ik kan niet geloven dat ik op een dag je hand vasthield

Ik kan niet geloven dat ik je op een dag een stijve gaf

Ik kan niet geloven dat ik met je hond ben gaan wandelen

Misschien was dat het beste

Misschien heb je geen schuld

Als het leven me citroenen gaf

Ik ga limonade maken

ik was betrapt

Beter alleen dan slecht begeleid

En je vader is een racistische klootzak

Ik heb hem nooit als zwager gewild