Color Worn - Gates

You fold the fabric of your lie

And hang it up on a clothesline

To never wear again

While I sew the fibers of my pride

To cover me in the afterlife

To bury my own skin

And all you are is anonymous

And all I am is another one

As you roam the streets like it’s your right

And break the windows to try and find

Another for your sin

I paint my home on the outside

Remind myself that I shouldn’t mind

The color worn within

And all you are is anonymous

And all I am is another one

Oh what I’ve become in the face of doubt

A seamstress mending a beggar’s shroud

Before I succumb to the thread I’m bound

I’ll tear the life from your open mouth

Lifeless like this, trying to pretend nothing happened

In fear that you’ll walk into someone’s garden

All while I lament that all they are is another one

Oh what I’ve become in the wake of doubt

A seamstress rending a beggar’s shroud

Alone I succumb to the thread I’m bound

I find you rapt in a bed you found

If only not to fear you now

I tear the life from your open mouth and take it

I need to erase you…

And now can you see the color worn in me?

The more that you bleed, the more I am free

Je vouwt de stof van je leugen

En hang het op aan een waslijn

Om nooit meer te dragen

Terwijl ik de vezels van mijn trots naai

Om me te dekken in het hiernamaals

Om mijn eigen huid te begraven

En alles wat je bent is anoniem

En alles wat ik ben, is een ander

Terwijl je door de straten zwerft alsof het je recht is

En breek de vensters om te proberen en te vinden

Nog een voor je zonde

Ik schilder mijn huis aan de buitenkant

Herinner mezelf eraan dat ik het niet erg vind

De kleur die binnen wordt gedragen

En alles wat je bent is anoniem

En alles wat ik ben, is een ander

Oh wat ben ik geworden in het aangezicht van twijfel

Een naaister die de lijkwade van een bedelaar repareert

Voordat ik bezwijk voor de draad, ben ik gebonden

Ik zal het leven uit je open mond scheuren

Zo levenloos, proberen te doen alsof er niets is gebeurd

Uit angst dat je iemands tuin binnenloopt

Terwijl ik betreur dat alles wat ze zijn een andere is

Oh wat ben ik geworden in het kielzog van twijfel

Een naaister die de lijkwade van een bedelaar scheurt

Alleen bezwijk ik voor de draad die ik ben gebonden

Ik vind je verrukt in een bed dat je hebt gevonden

Als je nu maar niet bang bent

Ik scheur het leven uit je open mond en neem het aan

Ik moet je wissen...

En zie je nu de kleur die in mij wordt gedragen?

Hoe meer je bloedt, hoe meer ik vrij ben