Ghosts - Gary Jules

Running along the rocks of the river

And the water’s as cold as the snow

The man is chasing behind me And I can’t afford to falter or slow

I find solace in what we believe

Or the hush of a cool gentle rain

But there’s something we love in the mystery

Of a man in the midst of a change

She laughed and said I was going nowhere

'Cause it’s nowhere that she’s ever been

When I get to that place she’ll remember my face

And say «Hey man, I knew him when he was younger»

But she never loved me at al

She laughed when I was in pain

'Cause there’s something that we are all frightened of In the man in the midst of a change

Out on the roof to inquire of the sky

The existence of ghosts in my life

Who’s to blame you or I?

No one would answer me They just stared with the weight of the world I pretend not to feel

The windmill is poised for the battle

But the fool understands not the game

He believes in his mission, predestined position

Amazing the grace of her name

Oh he loves her now as he loved her then

Rocinante rememebers the days

When I whistled and sat waiting patiently

With the man in the midst of a change

Running along the rocks of the river

With the freedom to step where I choose

Though I can’t stop to rest I like traveling best

And besides, I’ve got nothing to lose from it I find solace in all the extremes

In pleasure as well as in pain

I just wish he would let me explain to you

The man in the midst of a change

Rennend langs de rotsen van de rivier

En het water is zo koud als de sneeuw

De man jaagt achter me aan En ik kan het me niet veroorloven om te haperen of te vertragen

Ik vind troost in wat we geloven

Of de stilte van een koele, zachte regen

Maar er is iets waar we van houden in het mysterie

Van een man in het midden van een verandering

Ze lachte en zei dat ik nergens heen ging

Want het is nergens waar ze ooit is geweest

Als ik daar aankom, herinnert ze zich mijn gezicht

En zeg: "Hé man, ik kende hem toen hij jonger was"

Maar ze heeft nooit van me gehouden bij al

Ze lachte toen ik pijn had

Want er is iets waar we allemaal bang voor zijn In de man in het midden van een verandering

Op het dak om te informeren naar de lucht

Het bestaan ​​van geesten in mijn leven

Wie kan jou of ik de schuld geven?

Niemand zou me antwoorden

De windmolen is klaar voor de strijd

Maar de dwaas begrijpt het spel niet

Hij gelooft in zijn missie, voorbestemde positie

Verbazingwekkend de gratie van haar naam

Oh hij houdt nu van haar zoals hij toen van haar hield

Rocinante herinnert zich de dagen

Toen ik fluit en geduldig zit te wachten

Met de man midden in een verandering

Rennend langs de rotsen van de rivier

Met de vrijheid om te gaan waar ik kies

Hoewel ik niet kan stoppen om uit te rusten, vind ik reizen het leukst

En bovendien, ik heb er niets van te verliezen, ik vind troost in alle uitersten

Zowel in plezier als in pijn

Ik wou dat hij me het je liet uitleggen

De man midden in een verandering