Бессонница - ГАМОРА

Будни стали чуть другими в мыслях невменяемо,

Возможно время изменится, но время невменяемо,

Не станет младше душа уже не будет тех песен,

Тетради стали пустыми, слова летят на ветер.

Дождь не стихал неделю, затем много рассудка,

Мысли гуляли на листах в тёмное время суток

Холод за стеклопакетом всю музыка абсурда,

На кухне сигаретный дым, битая посуда

На стенах новые шрамы в памяти чьи-то лица

Потёртый капюшон улица опять эта Бессоница

Внутри шёл из пустоты и что-то остановилось

Всё на яву как хочется чтоб это только лишь снилось.

Года расстрелены в упор словно мишени в тире

Мечты разбиты, а асфальт где-то в маленьком мире

Помни держаться Брат как бы судьба не долбила

Стихи стекали в никуда когда кончались чернила.

Пустыми будут страницы серые будни окраин

взамен одной столицы.

Куда бы не вели пути, но мир не станет другим

Снова кричал изо всех сил: «Детство не уходи!»

Помню 2005 трое на лестничной клетке

Идеи двигали разум, воспоминанья портреты

Не мало времени прошло, мы до сих пор как дети

Время не вернуть назад, пускай его уносит ветер.

Опять сминал эти листы в корзину

Стало чуть холодно, лето снова напомнило зиму,

А впереди ещё осень обыденная картина

Мысли питались холодом в окнах пустой квартиры.

Залип на монитор и музыка витала сутками

Пачка сигарет, всё та же потёртая куртка

В глазах уже не те огни уже другие заботы

Время не вернуть назад не отмотать годы…

Weekdagen zijn een beetje anders in gedachten geworden, waanzinnig,

Misschien zal de tijd veranderen, maar de tijd is krankzinnig,

De ziel zal niet jonger worden, die liedjes zullen er niet meer zijn

De notitieboekjes zijn leeg geworden, de woorden vliegen in de wind.

De regen hield niet op voor een week, toen een heleboel reden,

Gedachten liepen in het donker over de lakens

Koud achter het raam met dubbele beglazing, alle muziek van het absurde,

In de keuken, sigarettenrook, kapotte borden

Er zijn nieuwe littekens op de muren ter herinnering aan iemands gezicht

Shabby hood street weer deze slapeloosheid

Binnen kwam uit de leegte en iets stopte

Alles is in werkelijkheid zoals je wilt dat het slechts een droom is.

Jaren geschoten op een directe afstand, zoals doelen in een schietbaan

Dromen zijn gebroken, en het asfalt is ergens in een kleine wereld

Vergeet niet om broeder vast te houden, hoe het lot ook hamert

Gedichten vloeiden naar nergens toen de inkt op was.

Lege pagina's zullen het grijze dagelijkse leven van de buitenwijken zijn

in plaats van één kapitaal.

Waar de paden ook leiden, de wereld zal niet veranderen

Weer riep hij uit alle macht: 'Kindertijd, ga niet weg!'

Ik herinner me 2005 drie in het trappenhuis

Ideeën bewogen de geest, herinneringen aan portretten

Er is geen korte tijd verstreken, we zijn nog steeds als kinderen

De tijd kan niet worden teruggebracht, laat hem meeslepen door de wind.

Weer verfrommeld deze lakens in de mand

Het werd een beetje koud, de zomer deed weer denken aan de winter,

En er is nog herfst in het verschiet, een gewone foto

Gedachten gevoed door de kou in de ramen van een leeg appartement.

Vast op de monitor en de muziek zweefde dagenlang

Een pakje sigaretten, hetzelfde sjofele jasje

Er zijn niet langer die lichtjes in de ogen, er zijn andere zorgen

De tijd kan niet worden teruggedraaid, kan de jaren niet terugspoelen...