At Dawn -

Madame, take leave, retire straight away,

for monsieur has begged a word with fate,

where I’ll take aim, and he’ll fire late,

and I will oblige this fervent wish of his to die.

At dawn, let honor be our law,

at dawn, you’ll find I have no need for words at all,

at dawn, on the outskirts of town,

at dawn, where two have met, one remains in ground-

at dawn.

His glove is thrown, so I’ll sheath in him a bullet home,

fetch my pistols now, then leave us quite alone,

the carriage is ready, monsieur, to take us to the site,

where I will release you from the burdens of this life.

I’ll take aim, shoot straight,

and take your breath away: at dawn.

Mevrouw, neem afscheid, ga meteen met pensioen,

want mijnheer heeft om een ​​woord gesmeekt met het lot,

waar ik zal mikken, en hij zal laat schieten,

en ik zal aan deze vurige wens van hem voldoen om te sterven.

Laat eer bij zonsopgang onze wet zijn,

bij zonsopgang zul je merken dat ik helemaal geen woorden nodig heb,

bij zonsopgang, aan de rand van de stad,

bij zonsopgang, waar twee elkaar hebben ontmoet, blijft één in de grond-

bij zonsopgang.

Zijn handschoen is gegooid, dus ik zal hem een ​​kogelhuis in de schede steken,

haal nu mijn pistolen en laat ons dan met rust,

de koets staat klaar, mijnheer, om ons naar de locatie te brengen,

waar ik je zal verlossen van de lasten van dit leven.

Ik zal richten, recht schieten,

en adembenemend: bij zonsopgang.