Tidal Wave - Gabriel Rios

Billions of people were all grabbing

Different things

With so much confusion it’s hard to see

Everyone’s wings

What rages in your heart peace never finds

A fine bleak delusion that beckons to me

Well alright…

I have them all in me

I don’t think that they’ll go away

They bicker and barter

And acting like they’re here to stay

Liars, lovers, knowers, junkies, thieves

All find themselves in me

It’s hard to think so but that’s me

Oceans rise

Watch the longshoremen dive

Into pools of bloody ruin that abide

Vultures dine

Giving them piece of mine

They say better days are looming here inside

But even the dark will lie

And that’s why

So as not to give away what shines

So just shine…

So many people and so many different things

With so much confusion it’s hard to see

Everyone’s wings

The grass has feathers left there by the breeze

Your face hits a cobweb

And pulling the curtain

From blind eyes

Lighting strikes

Trying to ease your mind

While tidal waves are teeming up inside

Mountains die

Giving the nations rise

They say better days are looming here inside

Miljarden mensen grepen allemaal

Verschillende dingen

Met zoveel verwarring is het moeilijk te zien

De vleugels van iedereen

Wat in je hart woedt, vindt nooit vrede

Een fijne sombere waanvoorstelling die naar me lonkt

Nou, oke dan…

Ik heb ze allemaal in me

Ik denk niet dat ze weggaan

Ze kibbelen en ruilen

En doen alsof ze er zijn om te blijven

Leugenaars, geliefden, kenners, junkies, dieven

Ze bevinden zich allemaal in mij

Het is moeilijk om dat te denken, maar dat ben ik

Oceanen stijgen

Kijk hoe de havenarbeiders duiken

In poelen van bloedige ruïne die blijven

Gieren dineren

Ze een stukje van mij geven

Ze zeggen dat hier binnen betere dagen opdoemen

Maar zelfs het donker zal liegen

En dat is waarom

Om niet weg te geven wat schijnt

Dus gewoon schijnen...

Zoveel mensen en zoveel verschillende dingen

Met zoveel verwarring is het moeilijk te zien

De vleugels van iedereen

Het gras heeft veren achtergelaten door de wind

Je gezicht raakt een spinnenweb

En het gordijn trekken

Van blinde ogen

Bliksem slaat in

Probeer je gerust te stellen

Terwijl binnenin vloedgolven opkomen

Bergen sterven

De naties laten opstaan

Ze zeggen dat hier binnen betere dagen opdoemen