Flútuo - Gabe

Eu vim das máscaras da vida e todas histórias

Eu fiz as lástimas paridas em suas memórias

Rimas elásticas, como os braços do sr.

fantástico

Respeito é o tempero mas caro e raro igual chicória

Exorcizei na chikorita, parte dessa nova geração

Anos dos líricos, xará e prima

Ousados como higuita, irrita quem não tem abstração

Nem o que dita, eu ascendi como o rei de shurima

Um shure pra gravar, dois beats do luke que trave

Meter umas três tracks na trave e uma pra emplacar

Materializei eu mesmo, depois ressuscitei hades

Criança ficou pra trás com histórias pra contar

Sem glórias pra contar, mas tantas pra tentar

Fui pessimista em todas outras, canta pra contar

Uma legião de pactos a se concretizar

Paz à hestia e a eris um novo luar

Buscar um novo lugar, apenas simples e bonito

Faço parte dessa síncope dos bons sorrisos

Eu e thales desde o início, a fome dá

Leônidas da ello coletivo, o caminho e o vício

Não pensei tão difícil, arrotei mais afrontas

Engoli todas pontas, derrubei edifícios

Entendi desde o início tudo que me aponta

Essas contas só me levarão pro caixão ou pro hospício

Que se foda o ofício, morte da pocahontas

É o que te amedronta, com o peso dos vícios

Recuperei o resquício e o que me desaponta

Não da conta da imensidão de tantos artifícios

Costurei destinos mas todas as linhas retas

Não passaram nas agulhas que compunham minha mente

Aqui o homem mente pra preencher espaços tão vazios

Que são cheios de lágrimas inocentes

Terra onde o medo mostra os dentes e a coragem

É um fino diamante entre um bloco de concreto

Seja delicado com as ecolhas, dedicado com os escambos

Desse lado vivemos um estado semianalfabeto

Aceitação é óbito, nem falei dos privilégios

Pele branca, bairro de classe média, algum remédios

Mas nenhum que cura essa doença abordada

Em um antro que prega o amor em formato de prédios

Ouro nos telhados, irmãos morando em papelão

Outros de nós tenhamos, contradição contra a missão

Contra a prisão de iniciativas, tornem vivas

As raízes mais nativas dessa nova ocasião

Ik kwam uit de maskers van het leven en alle verhalen

Ik maakte de droevige geboorten in je herinneringen

Elastische rijmpjes, zoals Mr.

Fantastisch

Respect is de smaakmaker, maar duur en zeldzaam zoals witlof

Ik bezwoer na chikorita, onderdeel van deze nieuwe generatie

Jaren van de tekstschrijvers, naamgenoot en neef

Vet als higuita, het irriteert degenen die geen abstractie hebben

Zelfs niet wat je dicteert, ik ben opgestegen als de koning van shurima

Een shure om op te nemen, twee beats van luke die crasht

Zet ongeveer drie sporen op de balk en één om te scoren

Zelf gematerialiseerd en vervolgens hades herrezen

Kind achtergelaten met verhalen te vertellen

Geen glorie te vertellen, maar zoveel om te proberen

Ik was pessimistisch in alle anderen, zingen om te vertellen

Een legioen aan pacten om te concretiseren

Vrede aan hestia en een eris een nieuw maanlicht

Op zoek naar een nieuwe plek, gewoon simpel en mooi

Ik maak deel uit van deze syncope van een goede glimlach

Ik etaleer vanaf het begin, de honger geeft

Leônidas da ello collectief, het pad en verslaving

Ik dacht niet zo hard na, ik boerde meer beledigingen

Ik slikte alle uiteinden, ik brak gebouwen

Ik begreep vanaf het begin alles wat op mij wijst

Deze accounts brengen me alleen naar de kist of het gesticht

Fuck het beroep, de dood van pocahontas

Het is wat je bang maakt, met het gewicht van verslavingen

Ik heb het overblijfsel teruggevonden en dat stelt me ​​teleur

Ik realiseer me niet de onmetelijkheid van zoveel kunstgrepen

Ik naaide bestemmingen maar allemaal rechte lijnen

Ik kwam niet door de naalden die bij me opkwamen

Hier ligt de mens om zulke lege ruimtes te vullen

Die vol onschuldige tranen zijn

Land waar angst tanden en moed toont

Het is een fijne diamant tussen een blok beton

Wees voorzichtig met je keuzes, toegewijd aan je ruilhandel

Aan deze kant leven we in een semi-analfabete staat

Acceptatie is dood, ik had het nog niet eens over de privileges

Blanke huid, middenklassebuurt, wat medicatie

Maar geen enkele die deze ziekte geneest?

In een hol dat liefde predikt in gebouwen

Goud op de daken, broers die in karton leven

Anderen van ons hebben, in tegenstelling tot de missie

Maak ze levend tegen de arrestatie van initiatieven

De meest inheemse wortels van deze nieuwe gelegenheid