Vigil - Fyrnask

Alt ist die Stund

Alt ist die Kälte

Alles verschlingend

Die Höhle der Nacht

Und ewig Notzeit nährt

Gespensterhaftes Siechen, das unsre

Sich ergießend

Ins alte Nichts und in die Täler

An unsrer Stirne Ufer Schimmer

An den Ur-Ort

Wo Mar und Moor nur Raunen künden

Fern Knochennass und Himmelsichel brechen:

Etwas Ritzt ins Sein und

Reißt den Stein und

In Wurzeln und Schwärenschatten

Zerren an Gang und Blut und Mark

Ein Reich in Frosthauchschlaf

Die Erde Geflüster

Rauschhaft Chor stimmt das Getier

Morsch tönt Birkenstamm

Ins alte Nichts und in die Täler

An unsrer Stirne Ufer Schimmer

An den Ur-Ort

Wo Mar und Moor nur Raunen künden

An den Ur-Ort

Auf Getier und auf die Stirnen

Grate der Dämmerung

Ein Flackern der Augen aus dem Wahn

In Tages Leuchtbahnen still empor

Durch Himmelszelt und in die Nacht

Und die Nacht

Und die Nacht

Stirbt tausend Tode

Stiebt und starrt

Gebiert mit Ätherbrand

Das Rot

Het uur is oud

Oud is de kou

alles verslinden

De grot van de nacht

En voedt altijd de tijd van nood

Geestelijke ziekte, de onze

uitgieten

Het oude niets in en de dalen in

Op ons voorhoofd glinstert de kust

Naar de oorspronkelijke plaats

Waar Mar en Moor alleen maar gemompel aankondigen

Breek Far Bonewet en Crescent Sky:

Iets snijdt in zijn en

Scheurt de steen en

In wortels en heiligbeenschaduwen

Trek aan uitrusting en bloed en merg

Een rijk in vriesademslaap

De aarde fluistert

De dieren zijn afgestemd op een bedwelmend refrein

Berkenstam klinkt rot

Het oude niets in en de dalen in

Op ons voorhoofd glinstert de kust

Naar de oorspronkelijke plaats

Waar Mar en Moor alleen maar gemompel aankondigen

Naar de oorspronkelijke plaats

Op beesten en op hun voorhoofd

richels van de schemering

Een flikkering van de ogen van de waanzin

Overdag licht paadjes rustig omhoog

Door de hemel en de nacht in

En de nacht

En de nacht

Sterf duizend doden

Stiveert en staart

Geboorten met Aetherburn

Het Rode