Mandamentos - Futuro

A honra é só o que resta

Se não há mais o que defender

Vigiando o seu território

Quando nada mais pertence a você

Delírio privado

Egoísmo coletivo

Espaços demarcados

Por um mundo morto-vivo

Portões cheios de cadeados

No peito, a camisa

Apoiando-se em farsas

Seguindo sempre adiante enquanto agoniza

Delírio privado

Egoísmo coletivo

Espaços demarcados

Por um mundo morto-vivo

Palavras, imagens, o ar ou o chão

O peso das pedras nas mãos

De quem preserva uma reputação

Pertencimento, uma ilusão

Feliz s sobra um lugar para você

Se enraizando até adoecr

Um nome, um arame farpado

Trabalho, família, igreja e Estado

Eer is het enige dat overblijft

Als er niets meer te verdedigen valt

Je territorium in de gaten houden

Wanneer niets anders van jou is

privé waan

collectief egoïsme

Afgebakende ruimtes

Voor een ondode wereld

Poorten vol sloten

Op de borst, het shirt

Vertrouwen op kluchten

Vooruit gaan terwijl je sterft

privé waan

collectief egoïsme

Afgebakende ruimtes

Voor een ondode wereld

Woorden, beelden, de lucht of de grond

Het gewicht van de stenen in de handen

 Wie behoudt een reputatie

Erbij horen, een illusie

Gelukkig nog één plek voor jou

Wortelen tot je ziek wordt

Een naam, een prikkeldraad

Werk, gezin, kerk en staat