Furniture -

Ever loved, ever lost somebody to it

But you try to go on, oh

And I love you still

But it just sends me spinning

Try to be somebody that you aren’t, but

You give it a go, oh

It’s a sad affair, when your mousy hair

Gets tangled, all your independence is strangled

We are furniture

She doesn’t see me, I don’t see her

I spend half the seconds half my days

In posh lady’s clothes

With films that scare

The people show each other

And I’m so tired, of the rhythm and the patterns

Of our daily lives

The fun is gone

We are furniture

She doesn’t see me, I don’t see her

We are furniture

She doesn’t see me, I don’t see her, her, her

Whoa, oh, whoa, oh, whoa, whoa, whoa, whoa

We are furniture, we are furniture

We are furniture, we are furniture

We are furniture, we are furniture

Ooit van gehouden, ooit iemand aan verloren

Maar je probeert door te gaan, oh

En ik hou nog steeds van je

Maar ik krijg er gewoon kippenvel van

Probeer iemand te zijn die je niet bent, maar

Je probeert het, oh

Het is een trieste aangelegenheid als je muisachtig haar hebt

Raakt verstrikt, al je onafhankelijkheid is gewurgd

Wij zijn meubels

Ze ziet me niet, ik zie haar niet

Ik besteed de helft van de seconden de helft van mijn dagen

In chique dameskleding

Met films die schrikken

De mensen laten het aan elkaar zien

En ik ben zo moe, van het ritme en de patronen

Van ons dagelijks leven

Het plezier is weg

Wij zijn meubels

Ze ziet me niet, ik zie haar niet

Wij zijn meubels

Ze ziet me niet, ik zie haar niet, haar, haar

Whoa, oh, whoa, oh, whoa, whoa, whoa, whoa

We zijn meubels, we zijn meubels

We zijn meubels, we zijn meubels

We zijn meubels, we zijn meubels