Suave - Freshmakers

Es por las pequeñas muestras, la quiero por honesta

Por hacerme un hombre de provecho en horas muertas

Con esos detalles que no esperan recibir elogio alguno

Demasiados números uno, que la tienen descontenta

Y qué sería de mí, sin canalizar los males ni ponerles fin

Siento que eres materia moldeable incandescente

Y hay amor aunque des palos al corazón y no a mi cuerpo

Siento tu peso, el día que no me quieras

Yo sólo me iré de la manada como un elefante viejo

Plasmándome en ti, camelándome

Caramelizando mis jornadas

Mi nebulosa de Orión en cada libreta nueva

El que te veta sabe, que algún día mi hambre te jurará vendetta

Mi para siempre interminable, mi reina, tu rey

Quiere comerte a besos cuando pulso play

La quiero porque es agua, el lluvia, es vino, es sangre

Es la gota de tinta que mata el hambre

La música es un arrabal del cielo

El único paisaje para un ciego

La quiero desde el comienzo

Desde que pinto en mi lienzo

Su voz desesperada y su silencio

La quiero porque es furia, pero también es llanto

Lagrima de lluvia de mi canto

La quiero porque es grito y es espada

Repito, un trozo de infinito sin coartada

Sin temor, no se fija en el color

Ella no sabe mi nombre mas conoce a mi dolor

Y yo, no sé explicar por qué la quiero

Porque llega la noche y yo la espero

Pero si te soy sincero creo que es porque su voz es como el mar

Y yo tan solo ansío naufragar

De Camarón a amar, de Sabina a vivir

De Pablo a disfrutar y de Kase O a fluir

De Rapsus a sentir y a llorar en cada texto

De mi madre y de la vida aprendí el resto

Y ella me salva sí, no encuentro calma o si

No llega el alba y se desvela el alma

La música es un arrabal del cielo

El único paisaje para un ciego

Ella, me llama con el índice, me conoce

Voy a hacer lo que dice, son mis órdenes

El sonido de la ducha invita acompañarte

Oye puedo ser tu ayudante, tu cómplice

Háblame despacio, en voz baja, dulce

No digas demasiado, no es necesario

Me basta tu roce diario, un delirio que apetece

Y que el tiempo decida

Envejecer no es malo si lo comparas con su alternativa

Esa cintura es un regalo, me conduce con un descaro que cautiva

La vida es aventura

Déjate llevar, perdamos la compostura

Seduce, porque amar enloquece a menos que ames con locura

Yo la quiero suave, pero ella no lo sabe

Que me eleva del suelo, libre como un ave

Me lleva hasta el cielo pero perdí la llave

Ella es como el viento en las velas de mi nave

Het is voor de kleine monsters, ik hou van haar om eerlijk te zijn

Omdat je me een nuttige man hebt gemaakt in inactieve uren

Met die details die geen lof verwachten

Te veel nummer één, wat haar ongelukkig maakt

En wat zou er van mij worden, zonder het kwaad te kanaliseren of er een einde aan te maken

Ik voel dat je gloeiende vormbare materie bent

En er is liefde, zelfs als je het hart klopt en niet mijn lichaam

Ik voel je gewicht, de dag dat je niet van me houdt

Ik laat de kudde gewoon achter als een oude olifant

Mij ​​vormen op jou, me charmeren

Karameliseren mijn dagen

Mijn Orionnevel in elk nieuw notitieboekje

Degene die je veto uitspreekt, weet dat mijn honger op een dag een vendetta op je zal zweren

Mijn eindeloze voor altijd, mijn koningin, jouw koning

Hij wil je met kusjes opeten als ik op play druk

Ik hou ervan omdat het water is, het is regen, het is wijn, het is bloed

Het is de inktdruppel die de honger doodt

Muziek is een sloppenwijk van de hemel

Het enige landschap voor een blinde man

Ik hou van haar vanaf het begin

Sinds ik op mijn canvas schilder

Zijn wanhopige stem en zijn stilte

Ik hou van haar omdat ze woedend is, maar ze huilt ook

Traan van regen uit mijn lied

Ik hou van haar omdat ze een schreeuw is en ze een zwaard is

Ik herhaal, een stukje oneindigheid zonder alibi

Zonder angst, merkt de kleur niet op

Ze kent mijn naam niet, maar ze kent mijn pijn

En ik weet niet hoe ik moet uitleggen waarom ik van haar hou

Omdat de nacht komt en ik erop wacht

Maar als ik eerlijk ben, denk ik dat het komt omdat zijn stem als de zee is

En ik verlang er alleen maar naar om schipbreuk te lijden

Van Camarón tot liefde, van Sabina tot leven

Van Pablo om te genieten en van Kase O om te stromen

Van Rapsus tot voelen en huilen in elke tekst

Van mijn moeder en van het leven heb ik de rest geleerd

En ze redt me ja, ik kan geen rust vinden of ja

De dageraad komt niet en de ziel wordt onthuld

Muziek is een sloppenwijk van de hemel

Het enige landschap voor een blinde man

Ze roept me met haar wijsvinger, ze kent me

Ik zal doen wat je zegt, het is mijn bevel

Het geluid van de douche nodigt uit om mee te gaan

Hé, ik kan je helper zijn, je medeplichtige

Praat langzaam, zacht, lief tegen me

Zeg niet te veel, het is niet nodig

Je dagelijkse aanraking is genoeg voor mij, een delirium waar ik zin in heb

En laat de tijd beslissen

Oud worden is niet erg als je het vergelijkt met zijn alternatief

Die taille is een geschenk, het leidt me met een brutaliteit die boeit

leven is een avontuur

Laat jezelf gaan, laten we onze kalmte verliezen

Verleiden, want liefhebben maakt je gek, tenzij je waanzinnig liefhebt

Ik wil haar zacht, maar ze weet het niet

Dat tilt me ​​van de grond, vrij als een vogel

Het brengt me naar de hemel, maar ik ben de sleutel kwijt

Ze is als de wind in de zeilen van mijn schip