Toi et ton chat - Fred

J’ai battu la plaine

Et soufflé 4 Montagnes

Englouti le fleuve une heure avant ton départ

Avalé la forêt laissée par ton passage

Mais toi et ton chat,

Aviez déjà filé dare dare

Nous deux la route

On l’a fait presque 100 fois

C’est jamais monotone

Si j’te sens là

Saoule du son de ta voix

La vie c’est un roman

Tu es l'écorce à ma voix

Barricades et gardes-frontières

J’ai tout cloîtré

À la craie sur les pierres

Des croix, j’ai laissé

La cicatrice est profonde

Ma tête est vidée, blindée, lavée

Si toi et ton chat

Pouviez des fois, parfois encore passer

De toi je recevrai toujours 100 sur 5

Tes bras comme des antennes

J’ondule sous l'étreinte

Saoule du son de ta voix

Ma vie c’est un roman,

Tu es l'écorce à ma voix

ik heb de vlakte verslagen

En blies 4 bergen

Overspoelde de rivier een uur voordat je vertrok

Slikte het bos achtergelaten door jouw overlijden

Maar jij en je kat,

Had al gesponnen durven durven

Wij twee de weg

We hebben het bijna 100 keer gedaan

Het is nooit eentonig

Als ik je daar voel

Dronken van het geluid van je stem

Het leven is een roman

Jij bent de blaf van mijn stem

Barricades en grenswachten

Ik heb alles opgesloten

Krijt op de stenen

Kruisen, ik ging weg

Het litteken is diep

Mijn hoofd is geleegd, afgeschermd, gewassen

Als jij en je kat

Kon soms, soms nog steeds passeren

Van jou krijg ik altijd 100 van de 5

Je armen als antennes

Ik golf onder de omhelzing

Dronken van het geluid van je stem

Mijn leven is een roman,

Jij bent de blaf van mijn stem