Tile Floors - Frameworks

300 Miles was just far enough to never live up to what won’t fix itself.

Its not enough, no its never enough to give and to take.

To sit and to wait.

When it all just feels the same.

Has it started to feel like home?

So afraid of calling it so.

Seldom doses of security and minor growth.

Has it started to feel lonesome?

So afraid of admitting it as so.

All bottled up, and disguised so no one could ever know.

I’d blame myself for always wanting more, but first impressions are nothing

behind closed doors.

Whats more to expect from your face to the floorboard, than the color of the

tile floor.

The only thing that you deserve is a mirror with a hand to hold.

A perfect reflection of your perception of God and love.

If time is all it takes I’d rip the hands from every clock just to never feel a

thing.

Perfect paintings still fall down, Some things just don’t work out.

Perfect paintings still fall down and some things just fall apart.

If time is all it takes I’d rip the hands from every clock to never feel a

thing.

Prides a crutch.

grief’s not enough.

Give up the ghost;

or just grow up.

Miles away;

Empty apartment and beds.

My wasted effort on things just not meant to mend.

The perfect color of the tile floor.

We’d always assume the worst.

The perfect color of the tile floor.

The perfect shade of black and gray.

The perfect picture of you and him.

300 Miles was net ver genoeg om nooit te voldoen aan wat zichzelf niet zal oplossen.

Het is niet genoeg, nee het is nooit genoeg om te geven en te nemen.

Om te zitten en te wachten.

Als het allemaal hetzelfde voelt.

Begint het als thuis te voelen?

Zo bang om het zo te noemen.

Zelden doses beveiliging en kleine groei.

Is het eenzaam begonnen te voelen?

Zo bang om het zo toe te geven.

Allemaal opgekropt en vermomd zodat niemand het ooit zou kunnen weten.

Ik zou mezelf de schuld geven dat ik altijd meer wil, maar eerste indrukken zijn niets

achter gesloten deuren.

Wat kun je meer verwachten van je gezicht tot de vloerplaat dan de kleur van de

tegelvloer.

Het enige dat u verdient, is een spiegel met een hand om vast te houden.

Een perfecte weerspiegeling van uw perceptie van God en liefde.

Als tijd genoeg is, zou ik de wijzers van elke klok rukken om nooit een gevoel te hebben

ding.

Perfecte schilderijen vallen nog steeds naar beneden, sommige dingen werken gewoon niet.

Perfecte schilderijen vallen nog steeds naar beneden en sommige dingen vallen gewoon uit elkaar.

Als tijd genoeg is, zou ik de wijzers van elke klok scheuren om me nooit een

ding.

Trots op een kruk.

verdriet is niet genoeg.

Geef de geest op;

of gewoon volwassen worden.

mijl afstand;

Leeg appartement en bedden.

Mijn verspilde moeite aan dingen die gewoon niet bedoeld zijn om te herstellen.

De perfecte kleur van de tegelvloer.

We gaan altijd uit van het ergste.

De perfecte kleur van de tegelvloer.

De perfecte tint zwart en grijs.

De perfecte foto van jou en hem.