Tā Aiziet Gaisma - Frailty

Tā aiziet gaisma lēna kā tumšā atvarā

Tur sen jau nogrimusi guļ mana sāpju sirds

No tumšiem nama logiem es veros rudenī

Kur krēslas miglā aukstā Tavs rēgs caur ēnām slīd

Kā skumju attēls prātā reiz salauzts solījums

Es dzirdu bēdu soļus, kas tuvāk nāk arvien

Un dienas ātri paiet, un naktis garas kļūst

Steidz dzīves straumes projām, sirds vientulībā lūzt

Tā aiziet gaisma lēna, tai skumīgs skaistums līdz

Man paliek tikai ēnas, kauss rūgtām zālēm piepildīts

Un rudens veras manī, tā acis klusi raud

Tavs rēgs sev līdz uz mūžu nu mani projām sauc

Het gaat zo langzaam als een donkere opening

Mijn hart met pijn ligt daar al een hele tijd

Ik kijk uit de donkere ramen van het huis in de herfst

Waar in de mist van de schemering de kou Uw geest door de schaduwen glijdt

Als een beeld van verdriet, werd er ooit een belofte gebroken in de geest

Ik hoor de stappen van verdriet steeds dichterbij komen

En de dagen gaan snel voorbij, en de nachten zijn lang

De stromen van het leven stromen weg, het hart breekt in eenzaamheid

Het wordt langzaam licht, waardoor het een trieste schoonheid krijgt

Alles wat ik nog heb is een schaduw, een beker vol bitter medicijn

En de herfst opent zich in mij, haar ogen huilen zachtjes

Je geest zal me voor altijd bellen