Beyond the Self -

Scarlet stains the nightfall

Bright rays, elusive

Fearless power behaviors drift by my side

Dream or real, it’s not clear

But the scare drills inside of me

Outlines still my motions

And drag me to the clouds

An arcane source of energy stirs in my soul

Is this the place where we all die

Or are revived?

The creatures seem to foreknow me, literally

Since I was born

In a psychic way we even communicate

Their reasons are mine

Resources depleted

Forests and wildlife disentrailed

Compassion disproved

Somehow we lost the trail

Invariably we choose to break the natural harmony

We never wonder why so many cry

Solitude spreads like a plague

To the realm of organic strains we are parasites

All we long turns grey, all around…

Losing my name, purified

Into the realm of a greater life

Invariably we choose to break the natural harmony

We never wonder why so many cry

Solitude spreads like a plague

To the realm of organic strains we are parasites

All we long turns grey

Losing my name, unified

Into the realm of greater days

Scarlet kleurt het vallen van de avond

Heldere stralen, ongrijpbaar

Onverschrokken machtsgedrag drijft aan mijn zijde

Droom of echt, het is niet duidelijk

Maar de schrikoefeningen in mij

Omlijnt nog steeds mijn bewegingen

En sleep me naar de wolken

Een mysterieuze bron van energie beroert mijn ziel

Is dit de plek waar we allemaal sterven?

Of worden nieuw leven ingeblazen?

De wezens lijken me te kennen, letterlijk

Sinds ik geboren ben

Op een paranormale manier communiceren we zelfs

Hun redenen zijn de mijne

Middelen uitgeput

Bossen en dieren in het wild ontspoord

Mededogen weerlegd

Op de een of andere manier zijn we het spoor kwijtgeraakt

Steevast kiezen we ervoor om de natuurlijke harmonie te doorbreken

We vragen ons nooit af waarom zoveel huilen

Eenzaamheid verspreidt zich als een plaag

Op het gebied van organische stammen zijn we parasieten

Alles wat we lang zien, wordt grijs, overal...

Ik verlies mijn naam, gezuiverd

Op weg naar een groter leven

Steevast kiezen we ervoor om de natuurlijke harmonie te doorbreken

We vragen ons nooit af waarom zoveel huilen

Eenzaamheid verspreidt zich als een plaag

Op het gebied van organische stammen zijn we parasieten

Alles wat we lang blijven wordt grijs

Ik verlies mijn naam, verenigd

In het rijk van grotere dagen