Wudugast -

For centuries roaming among these beams

My ghostly voice haunting and whistling through the trees

Rarely seen but always my presence felt

A lonely soul trapped between life and death, condemned to dwell

In this wood my spirit shall stay

Until time will take this forest away

A man of war, wearied and battle-stained

Then came my fate, by an arrow felled but here remained

A sorry heart, my thoughts my only friend

Wandering on, and I fear my pain will never end

Some say they’ve seen me floating from tree to tree

Hooded and clad in green, shrouded in mystery

Some say they’ve heard me singing my mournful song

Crying for anyone to set my spirit free

In this wood my spirit shall stay

Until time will take this forest away

Eeuwenlang zwervend tussen deze balken

Mijn spookachtige stem spookt en fluit door de bomen

Zelden gezien maar altijd mijn aanwezigheid gevoeld

Een eenzame ziel gevangen tussen leven en dood, veroordeeld om te wonen

In dit bos zal mijn geest blijven

Tot de tijd dit bos zal wegnemen

Een man van oorlog, vermoeid en door de strijd besmeurd

Toen kwam mijn lot, door een pijl geveld maar hier bleef

Sorry hart, mijn gedachten mijn enige vriend

Dwalend verder, en ik vrees dat mijn pijn nooit zal eindigen

Sommigen zeggen dat ze me van boom naar boom hebben zien zweven

Met een capuchon en gekleed in groen, gehuld in mysterie

Sommigen zeggen dat ze me mijn treurige lied hebben horen zingen

Huilen voor iemand om mijn geest te bevrijden

In dit bos zal mijn geest blijven

Tot de tijd dit bos zal wegnemen