Lost Sky - Foray Between Ocean

In searching for the sky I lost

Everything looks so strange

And more that I thought I was strong

Still looking to find who is to blame

Unseen life

Behind a falsehood is hiding

Obscene morality

A corrupted legion Uprising

With failures and disappointment

Desperate

Separated from my mind

I hate to be awake

Let the light lead me

Away from that thing called reality

Heading toward

Through the waves of threnody

Embracing my sorrow

My overflowing tears

Create a tomorrow

In claustrophobic atmosphere

Embracing my sorrow

My words vomit bile

There is no tomorrow

As my presence becoming vile

My life starts to fade

A slow-motion falling

This never ending torment

Breaks me down

Now my sky is lost forever

And my stars faded away

Let the light lead me

Away from that thing called reality

Heading toward

Through the waves of threnody

Embracing my sorrow

My overflowing tears

Create a tomorrow

In claustrophobic atmosphere

Embracing my sorrow

My words vomit bile

There is no tomorrow

As my present becoming vile

My sky has gone

And my days stained with blood

Heading toward

I lock my heart to the vast bottom

Bij het zoeken naar de lucht die ik verloor

Alles ziet er zo vreemd uit

En meer waarvan ik dacht dat ik sterk was

Ben nog steeds op zoek naar wie de schuldige is

ongezien leven

Achter een leugen schuilt

Obscene moraliteit

Een corrupt legioen opstand

Met mislukkingen en teleurstelling

Wanhopig

Gescheiden van mijn geest

Ik haat het om wakker te zijn

Laat het licht mij leiden

Weg van dat ding dat realiteit wordt genoemd

Op weg zijn naar

Door de golven van threnody

Mijn verdriet omarmen

Mijn overvloeiende tranen

Maak een morgen

In claustrofobische sfeer

Mijn verdriet omarmen

Mijn woorden braken gal

Er is geen morgen

Omdat mijn aanwezigheid verachtelijk wordt

Mijn leven begint te vervagen

Een slow-motion vallen

Deze nooit eindigende kwelling

Breekt me neer

Nu is mijn hemel voor altijd verloren

En mijn sterren vervaagden

Laat het licht mij leiden

Weg van dat ding dat realiteit wordt genoemd

Op weg zijn naar

Door de golven van threnody

Mijn verdriet omarmen

Mijn overvloeiende tranen

Maak een morgen

In claustrofobische sfeer

Mijn verdriet omarmen

Mijn woorden braken gal

Er is geen morgen

Omdat mijn cadeau verachtelijk wordt

Mijn hemel is weg

En mijn dagen bevlekt met bloed

Op weg zijn naar

Ik sluit mijn hart op de enorme bodem