Depression Never Ends - Foray Between Ocean

You’ve reached the black dead-end of your mind

Imperial dependence for life

The shadows drag you down from the stairs of light

A torn face with an artificial smile

You stay alone on regions of darkness

Motionless with a noose around your neck

Scavengers with rage rip your flesh

You take a taste of an eternal punishment

Τhe night surrounds you

With the colors of death

Your grievous eulogy

No one will hear

Sinking with silence in your deepest fear

Your hopes castaway on affliction

Betrayal kiss of your sacred lie

Every effort is a written conviction

Discomforted passion’s outcry

Design your life on pages of hate

Sing a dirge as you left out your last breath

You try to catch the time but it’s already late

Your primal wounds will start to bleed again

Hopeless you stand alone

With blur eyes from your dried tears

Suffocated from your sorrow you left a moan

And all that you love disappear

Depression never ends

You rise to fall again

Design your life on pages of hate

Your hopes castaway on affliction

Betrayal kiss of your sacred lie

Every effort is a written conviction

Discomforted passion’s outcry

Hopeless you stand alone

With blur eyes from your dried tears

Suffocated from your sorrow you left a moan

And all that you love disappear

Je hebt de zwarte doodlopende weg van je geest bereikt

Keizerlijke afhankelijkheid voor het leven

De schaduwen slepen je naar beneden van de trappen van het licht

Een verscheurd gezicht met een kunstmatige glimlach

Je blijft alleen in donkere gebieden

Bewegingsloos met een strop om je nek

Aaseters met woede scheuren je vlees

Je proeft een eeuwige straf

"de nacht om je heen"

Met de kleuren van de dood

Je pijnlijke lofrede

Niemand zal het horen

Zinken met stilte in je diepste angst

Uw hoop verijdeld op tegenspoed

Verraadkus van je heilige leugen

Elke inspanning is een schriftelijke veroordeling

De uitroep van de ongemakkelijke passie

Ontwerp je leven op pagina's van haat

Zing een klaagzang terwijl je je laatste adem uitblaast

Je probeert de tijd te vangen, maar het is al laat

Je oerwonden zullen weer gaan bloeden

Hopeloos sta je alleen

Met wazige ogen van je opgedroogde tranen

Verstikt door je verdriet liet je een kreun achter

En alles waar je van houdt verdwijnt

Depressie stopt nooit

Je staat op om weer te vallen

Ontwerp je leven op pagina's van haat

Uw hoop verijdeld op tegenspoed

Verraadkus van je heilige leugen

Elke inspanning is een schriftelijke veroordeling

De uitroep van de ongemakkelijke passie

Hopeloos sta je alleen

Met wazige ogen van je opgedroogde tranen

Verstikt door je verdriet liet je een kreun achter

En alles waar je van houdt verdwijnt