Shoes -

This is a quiet attempt at leaving while you sleep

I’m easy and unnoticed, you won’t miss a thing

Just so you know, I’ll never grow any older with you

(Unless I have to)

We outgrew our clothes, taller and fatter

We’re just piles of dust, none of it really matters

My mouth worries, and it will worry you

My tongue is hurried, tying knots it can’t undo

I will eat my words, but I will slur them first

Sometimes being held feels just like being hurt

I’m not afraid of anything but dying and being left behind

But I’m ashamed, I wish we had more time

We used to compare scars under the blankets

Now we hide on separate sides of the bed

The bodies we had were too small for what we felt

Now they’re hollowed out, we’ve got nothing left

My mouth worries, and it will worry you

My tongue is hurried, tying knots it can’t undo

I will eat my words, but I will slur them first

Sometimes being held feels just like being hurt

I hold you down, I let you sink

Like a body in the lake

When I let go, you will float

Like vowels stuck inside your throat

You bite your tongue to swallow blood

It tastes like love, but it is not

Dit is een stille poging om weg te gaan terwijl je slaapt

Ik ben makkelijk en onopgemerkt, je zult niets missen

Zodat je het weet, ik zal nooit ouder worden met jou

(Tenzij ik moet)

We zijn onze kleren ontgroeid, groter en dikker

We zijn slechts stapels stof, niets van dat alles doet er echt toe

Mijn mond maakt zich zorgen, en jij zal je zorgen maken

Mijn tong is gehaast, maakt knopen die hij niet ongedaan kan maken

Ik zal mijn woorden opeten, maar ik zal ze eerst uitschelden

Soms voelt vastgehouden worden net als gekwetst worden

Ik ben voor niets anders bang dan dood te gaan en achter te blijven

Maar ik schaam me, ik wou dat we meer tijd hadden

Vroeger vergeleken we littekens onder de dekens

Nu verstoppen we ons aan verschillende kanten van het bed

De lichamen die we hadden waren te klein voor wat we voelden

Nu zijn ze uitgehold, we hebben niets meer over

Mijn mond maakt zich zorgen, en jij zal je zorgen maken

Mijn tong is gehaast, maakt knopen die hij niet ongedaan kan maken

Ik zal mijn woorden opeten, maar ik zal ze eerst uitschelden

Soms voelt vastgehouden worden net als gekwetst worden

Ik houd je vast, ik laat je zinken

Als een lijk in het meer

Als ik loslaat, zweef je

Zoals klinkers die in je keel blijven steken

Je bijt op je tong om bloed te slikken

Het smaakt naar liefde, maar dat is het niet