Сердце -

Как же ты мне надоел, мучительный орган.

Слабый, вечно больной, кровоточащий.

Я не могу уснуть, ни днем, ни ночью,

Ты изнутри долбишь тонкую оболочку.

Сжатия и разрывы, новые спазмы и муки,

Взгляд, безупречно ленивый, предают дрожащие руки.

Вокруг погашенной лампы мечутся странные блики,

Голос разума слабый-слабый, тихий-тихий.

Я могу прекратить, твою жизнь.

Запястьем руки.

Ведь кровь - это всего лишь жидкость,

Тонкие венки хрупки.

Сжатия и разрывы, новые спазмы и муки,

Взгляд, безупречно ленивый, предают дрожащие руки.

Вокруг погашенной лампы мечутся странные блики.

Голос разума слабый-слабый, тихий-тихий.

Если бы ты прорвалось наружу,

Разрушив ребра и кожу,

Это был бы хороший конец всему,

Это был бы... Хороший...

Как же ты мне надоел, мучительный орган.

Слабый, вечно больной, кровоточащий.

Я не могу уснуть, ни днем, ни ночью,

Ты изнутри долбишь тонкую оболочку.

Wat ben ik moe van je, pijnlijk orgaan.

Zwak, altijd ziek, bloedend.

Ik kan niet slapen, dag noch nacht

Je holt een dunne schil uit van binnenuit.

Contracties en breuken, nieuwe krampen en angst,

Een blik, onberispelijk lui, wordt verraden door trillende handen.

Rond de gedoofde lamp razen vreemde reflecties rond,

De stem van de rede is zwak, zwak, stil, stil.

Ik kan je leven stoppen.

Pols.

Want bloed is maar een vloeistof

Dunne kransen zijn kwetsbaar.

Contracties en breuken, nieuwe krampen en angst,

Een blik, onberispelijk lui, wordt verraden door trillende handen.

Vreemde reflecties razen rond de gedoofde lamp.

De stem van de rede is zwak, zwak, stil, stil.

Als je doorbrak

Brekende ribben en huid

Het zou een goed einde zijn aan alles

Dat zou goed zijn...

Wat ben ik moe van je, pijnlijk orgaan.

Zwak, altijd ziek, bloedend.

Ik kan niet slapen, dag noch nacht

Je holt een dunne schil uit van binnenuit.