Рамки -

Снова был шторм на горизонте

Мы взяли попкорн и большой пляжный зонтик

И, лёжа в шезлонгах, в бинокли смотрели:

Красиво ломаются многолетние ели.

Мы рисовали пейзаж разрушений:

В наших картинах много ярких решений.

В небо взмывают пурпурные всплески —

Со стороны наблюдать интересно.

Припев:

Как хорошо, что есть рамки, не отнимай мои рамки,

Не просто так, не для декора,

Построены стены, крепки заборы.

Не расширяй мои рамки, не разрушай мои рамки,

Вдруг это странное что-то,

Двинется с точки отсчёта.

Огненный дождь, мы стоим под навесом

За всем замесом следим с интересом.

Блики и тени на картине горящей —

Яростный мир, ты такой настоящий.

Стало темно, отрубились подстанции —

Заревом красным удобнее любоваться

Паника, вышли системы из строя,

Но это не трогает нашу точку покоя.

Припев:

А всё потому, что есть рамки, не отнимай мои рамки,

Не просто так, не для декора,

Построены стены, крепки заборы.

Не разрушай мои рамки, не расширяй мои рамки,

Вдруг это странное что-то,

Сдвинется с точки отсчёта.

Опять оно напряжено, скажи ему: «Спокойно!

Зубами рвать живую плоть, тебе не стоит — ты гуманоид.

Нет, ты не ящер из глубин, ты человек, ты не один,

Смотри — вокруг полно людей, не выпускай своих когтей!»

Зубами рвать, зубами рвать.

Зубами рвать, зубами рвать.

Зубами рвать, зубами рвать.

Зубами рвать, зубами рвать!

Er was weer een storm aan de horizon

We namen popcorn en een grote parasol?

En, liggend in ligstoelen, keken ze door een verrekijker:

Prachtig gebroken meerjarige spar.

We tekenden een landschap van vernietiging:

Er zijn veel heldere oplossingen in onze schilderijen.

Paarse uitbarstingen stijgen de lucht in -

Het is interessant om vanaf de zijkant te bekijken.

Refrein:

Het is goed dat er lijsten zijn, haal mijn lijsten niet weg,

Niet zomaar, niet voor de sier,

Muren zijn gebouwd, hekken zijn sterk.

Verleg mijn grenzen niet, breek mijn grenzen niet,

Plotseling iets vreemds

Zal bewegen vanaf het startpunt.

Vuurregen, we staan ​​onder een afdak

We volgen de hele batch met belangstelling.

Schittering en schaduwen in het brandende beeld -

Woedende wereld, je bent zo echt.

Het werd donker, de onderstations waren afgesneden -

Het is handiger om de rode gloed te bewonderen

Paniek, systemen buiten werking,

Maar dit raakt ons rustpunt niet.

Refrein:

En dat allemaal omdat er grenzen zijn, neem mijn grenzen niet weg,

Niet zomaar, niet voor de sier,

Muren zijn gebouwd, hekken zijn sterk.

Breek mijn grenzen niet, verleg mijn grenzen niet

Plotseling iets vreemds

Zal bewegen vanaf het startpunt.

Weer is het gespannen, zeg het maar: “Rustig maar!

Levend vlees met je tanden verscheuren, dat zou je niet moeten doen - je bent een mensachtige.

Nee, je bent geen hagedis uit de diepte, je bent een man, je bent niet alleen,

Kijk - er zijn veel mensen in de buurt, laat je klauwen niet los!"

Met tanden scheuren, met tanden scheuren.

Met tanden scheuren, met tanden scheuren.

Met tanden scheuren, met tanden scheuren.

Te scheuren met je tanden, te scheuren met je tanden!