J'attends - FLORIAN

Tu sais je comprends ta peine mais je ne peux pas te perdre

Même si

Parfois je ris sache que mes pleurs sont en interne

Avoir sa chance et la perdre cʼest comme goûter à lʼEden

Et puis se retrouver en enfer sous le poids des chaînes

Je prie pour que tu sois mienne que la magie revienne

Que toutes les nuits nos corps se mêlent jusquʼà ce que les

Bougies sʼéteignent

Je rêve encore de notre règne, lorsque tu étais ma reine

Tu ne portes plus ton diadème, pourtant moi je crois que tu mʼaimes

Je sais

Je dois laisser tomber mais je ne peux pas

Je dois oublier au fond je ne veux pas

Jʼattends de te manquer, jʼattends ce jour sacré

Où tu reviendras

Il faut que je comprenne, tu me prives dʼoxygène

Tu dis que tu nʼme mérites pas ce nʼest pas ton problème

Je nʼsupplierai pas pour que tu reviennes

Je veux recommencer et suivre les conseils de Rochelle

Pourquoi tu mʼensorcelles, jʼnʼai eu quʼune étincelle

Même si le feu nʼa pas pris il mʼaura réchauffé quand même

Je rêve encore de notre règne tu ne portes plus ton diadème, pourtant

Moi je crois que tu mʼaimes

(je sais)

Je dois laisser tomber mais je nʼpeux pas

Je dois oublier au fond je nʼveux pas

Jʼattends de te manquer, jʼattends ce jour sacré

Où tu reviendras

Je sais que dans quelques semaines au milieu dʼune ruelle

Nos chemins se croisʼront et tu te souviendras ma belle

Que je ne voulais pas te perdre, je ne voulais pas te perdre

Oh Nan

Tu voudras redʼvenir sereine, que la magie revienne

Que de lʼétincelle parte une flamme dépassant la tour de Babel

(mais moi)

Jʼaurai laissé tomber pour trouver dʼautre bras

Je vais oublier avec le temps tout sʼen va

Jʼattends de te manquer, jʼattends ce jour sacré

Où tu reviendras

Je weet dat ik je pijn begrijp, maar ik kan je niet verliezen

Hoewel

Soms lach ik, wetende dat mijn huilen intern is

Je kans krijgen en verliezen is als proeven van Eden

En dan beland je in de hel onder het gewicht van de kettingen

Ik bid dat je van mij bent dat de magie terugkeert

Laat onze lichamen zich elke nacht vermengen tot de

Kaarsen gaan uit

Ik droom nog steeds van ons bewind, toen jij mijn koningin was

Je draagt ​​je tiara niet meer, maar ik geloof dat je van me houdt

Ik weet

Ik moet loslaten, maar ik kan het niet

Ik moet diep van binnen vergeten dat ik dat niet wil

Ik wacht om je te missen, ik wacht op die heilige dag

Waar kom je terug

Ik moet het hebben, je ontneemt me zuurstof

Je zegt dat je me niet verdient, dat is niet jouw probleem

Ik zal je niet smeken om terug te komen

Ik wil opnieuw beginnen en het advies van Rochelle opvolgen

Waarom betover je me, ik had alleen een vonk

Zelfs als het vuur niet vatte, verwarmde het me nog steeds

Ik droom nog steeds van ons bewind dat je je tiara nog niet meer draagt

Ik geloof dat je van me houdt

(Ik weet)

Ik moet loslaten, maar ik kan het niet

Ik moet diep van binnen vergeten dat ik dat niet wil

Ik wacht om je te missen, ik wacht op die heilige dag

Waar kom je terug

Ik weet het over een paar weken midden in een steegje

Onze wegen zullen elkaar kruisen en je zult je herinneren mijn liefste

Dat ik je niet kwijt wilde, ik wilde je niet kwijt

Oh nee

Je zult weer sereen willen worden, dat de magie terugkeert

Laat de vonk een vlam voortbrengen voorbij de toren van Babel

(maar ik)

Ik zou het hebben opgegeven om een ​​andere arm te zoeken

Ik vergeet na verloop van tijd dat alles weggaat

Ik wacht om je te missen, ik wacht op die heilige dag

Waar kom je terug