Endless II - Floater

The heat has a taste

It tastes like a flame

You drink up the flame, and it burns your flesh away

And in the city of clouds

You’re just a face in the crowd

But you take up your place

And you throw yourself away

Everyday of your life

Well, take a breath, and take a seat, and take your medicine

Close your eyes, and cauterize the wound you’re opening

Well, all these lives, that make no sense

All along we cry in our defense

And all of us go down slow

And then we rise again

And just like a tide on the sea

We lower and rise again

Well, and the days go by and the nights all feel the same

And the beast in your eyes slowly becomes tame

Someday you will change

Hey hey hey hey

This world has gone and drug us along

And nothing’s the same, and it will never be again

It’s never gonna be the same

And all these lives that make no sense

All along we cry in our defense

All of us go down slow

Then we rise again

But just like the tide on the sea

We lower and rise again, and again

I said, the days go by and the nights all feel the same

And the beast in your eyes, slowly becomes tame and dim

Someday never comes

Ooh!

The snake strikes

To give

Life!

(Live, extended ending):

The sutra is clarified, the Serpent it strikes

The tail is its target in the circle it bites

De warmte heeft een smaak

Het smaakt naar een vlam

Je drinkt de vlam op, en het verbrandt je vlees weg

En in de wolkenstad

Je bent gewoon een gezicht in de menigte

Maar jij neemt je plaats in

En je gooit jezelf weg

Elke dag van je leven

Nou, haal adem, ga zitten en neem je medicijn in

Sluit je ogen en dicht de wond die je opent dicht

Nou, al die levens, dat slaat nergens op

Al die tijd huilen we in onze verdediging

En we gaan allemaal langzaam naar beneden

En dan staan ​​we weer op

En net als een vloed op de zee

We dalen en stijgen weer

Nou, en de dagen gaan voorbij en de nachten voelen allemaal hetzelfde

En het beest in je ogen wordt langzaam tam

Op een dag zul je veranderen

Hé hé hé hé hé

Deze wereld is verdwenen en heeft ons gedrogeerd

En niets is hetzelfde, en het zal nooit meer zijn

Het zal nooit meer hetzelfde zijn

En al deze levens die nergens op slaan

Al die tijd huilen we in onze verdediging

We gaan allemaal langzaam naar beneden

Dan staan ​​we weer op

Maar net als het getij op de zee

We dalen en stijgen opnieuw en opnieuw

Ik zei, de dagen gaan voorbij en de nachten voelen allemaal hetzelfde

En het beest in je ogen wordt langzaam tam en dof

Ooit komt nooit

Oeh!

De slang slaat toe

Geven

Leven!

(Live, verlengd einde):

De soetra wordt verduidelijkt, de slang slaat toe

De staart is zijn doelwit in de cirkel die hij bijt