Pistolwhipped -

Deep in the back of a meat packing plant

Dragged through the plastic curtains…

Eyes are glaring, fists are clenched

This darkened room, this awful stench…

You’re feeling the sanguineous hate

In their stares, as you despair

As if any answers you give will be lies

You know that you are going to die!

Before that they must make you talk

Bound to a chair, pulled by your hair

Feel a blow on the back of your neck

Making you lose your breath

Your neck snaps back

You open your eyes, the pain is quite harsh

Blood starts to flow from the open wound

They scream their demands!

You’re pistolwhipped

The bludgeons fly, impacting your head

Pistolwhipped

Your torment grows, eyes fill with dread

Feeling the cracking on bone

Tears stream from your eyes

To them you are only telling lies

Swinging their guns, blood drips and runs…

You scream from the pain

Until your death, you are driven insane

Nose is broken, lips are split

Losing your functions, you piss and you shit

Eye sockets swollen, battered and bruised

The handles of their shiny pistols were used

The boss isn’t satisfied, he still wants more

Your blood covers the floor

But there is only os much you can take.

Before you lose it all and pass away.

Useless recollection…

On how this became your termination.

A final blow, from each one

The damage is now down

To them this was fun

Beaten to death with the butt of a gun

Diep in de achterkant van een vleesverpakkingsfabriek

Door de plastic gordijnen gesleept...

Ogen staren, vuisten zijn gebald

Deze verduisterde kamer, deze vreselijke stank...

Je voelt de bloedige haat

In hun blikken, terwijl je wanhoopt

Alsof alle antwoorden die je geeft leugens zijn

Je weet dat je gaat sterven!

Daarvoor moeten ze je aan het praten krijgen

Gebonden aan een stoel, getrokken door je haar

Voel een klap op de achterkant van je nek

Waardoor je je adem verliest

Je nek klapt naar achteren

Je opent je ogen, de pijn is behoorlijk hard

Er begint bloed uit de open wond te stromen

Ze schreeuwen hun eisen!

Je bent met een pistool geslagen

De knuppels vliegen en raken je hoofd

Pistoolgeslagen

Je kwelling groeit, ogen vullen zich met angst

Het kraken op het bot voelen

Tranen stromen uit je ogen

Tegen hen vertel je alleen maar leugens

Zwaaiend met hun geweren, druipt het bloed en rent...

Je schreeuwt van de pijn

Tot je dood word je gek gemaakt

Neus is gebroken, lippen zijn gespleten

Je functies verliezen, je pis en je schijt

Oogkassen gezwollen, gehavend en gekneusd

De handvatten van hun glimmende pistolen werden gebruikt

De baas is niet tevreden, hij wil nog steeds meer

Je bloed bedekt de vloer

Maar er is maar zo veel dat u kunt nemen.

Voordat je alles kwijtraakt en overlijdt.

Nutteloze herinnering...

Over hoe dit uw beëindiging is geworden.

Een laatste klap, van iedereen

De schade is nu beperkt

Voor hen was dit leuk

Doodgeslagen met de kolf van een geweer