Flame To The Moth -

I long for the summer

Long for the sun and touching my face

I’ll open my eyes and let it burn every splinter

I’m leashed to the storms on it’s way to my heart

And i have this coming every day of my life

This is where i stop fighting, eyes open wide

(where did we go wrong?)

I once had blue eyes, hungry and white

Now they are black from this dark age of lies

We’re all privatized, industrialized

We capitalize on the themes in our lives

Eyes searing with sorrow

Burning with anger and passion and lust

The swift wing of thoughts

Of a wildless rapture

The soil of defiance

And the firm ground of trust

But i am pushed, here in this world god saved

Where everything’s for sale, from nature, all the stars, down to dna

And i can gladly say, that i’ll be the first to break a norm anyday, anyway

And the rapture of the race towards to dumbity and it tracks all the radio of

god and prey…

(where did we go wrong?)

We once had blue eyes, probing the skies

Now they are blackened from this modern life

All privatized, industrialized

A failure, offensive and soon to be thrived

If i stop for air

This time i’ll fly

If i hit the ground it’s the way we all die

We’re next on the cut, sins of the season

With dollar signs, scars and the stalkings of treason

Learn to cry, oh, how we smiled

Oh we’re all telling the truth

Telling the truth

And we learn how to lie

And oh how we lie.

Liiiiee!

When you bow your heads tomorrow, to the world we build today

I want you to remember, that i stood my ground and said no.

I said no!

Ik verlang naar de zomer

Verlang naar de zon en raak mijn gezicht aan

Ik zal mijn ogen openen en het elke splinter laten branden

Ik ben vastgebonden aan de stormen op weg naar mijn hart

En dit komt elke dag van mijn leven

Dit is waar ik stop met vechten, ogen wijd open

(waar gingen we de fout in?)

Ik had ooit blauwe ogen, hongerig en wit

Nu zijn ze zwart uit deze donkere eeuw van leugens

We zijn allemaal geprivatiseerd, geïndustrialiseerd

We spelen in op de thema's in ons leven

Ogen schroeien van verdriet

Brandend van woede en passie en lust

De snelle vleugel van gedachten

Van een wilde vervoering

De bodem van verzet

En de stevige basis van vertrouwen

Maar ik word geduwd, hier in deze wereld is god gered

Waar alles te koop is, van de natuur, alle sterren, tot dna

En ik kan met plezier zeggen dat ik hoe dan ook de eerste zal zijn die een norm overtreedt

En de opname van de race naar de domheid en het volgt alle radio van

god en prooi...

(waar gingen we de fout in?)

We hadden ooit blauwe ogen die de lucht peilden

Nu zijn ze zwart geworden van dit moderne leven

Allemaal geprivatiseerd, geïndustrialiseerd

Een mislukking, aanstootgevend en binnenkort te bloeien

Als ik stop voor lucht

Deze keer vlieg ik

Als ik de grond raak, gaan we allemaal dood

We zijn de volgende aan de beurt, zonden van het seizoen

Met dollartekens, littekens en de stalking van verraad

Leer te huilen, oh, hoe we lachten

Oh, we vertellen allemaal de waarheid

De waarheid vertellen

En we leren hoe te liegen

En oh wat liegen we.

Liiiiee!

Als je morgen je hoofd buigt, voor de wereld die we vandaag bouwen

Ik wil dat je onthoudt dat ik op mijn voet stond en nee zei.

Ik zei nee!