Вода -

У цього моря такий колір, як твого будинку номер

Я би приїхав, але мій ровер

Ще не вигадали, не зібрали, не побудували шлях

Цей цвях тримає дах невдах

У цього моря такий подих, як до очей долоні дотик,

А море темне, зовсім як твій поверх

Але сьогодні не тоді, і зараз я не я Ще одна з маленьких трагедій ще одного дня

Все тече, я гадав

Що ти лише вода

Все тече згори вниз

Все мине колись

ІІ

Сиджу на березі, живий-здоровий, справи шито-крито

Ніяк не здогадатись, що мого туза побито

Що днями якось я піду горами,

Ляжу знаком оклику, слідами напишу теж саме

Жив-був, був-жив, не притягався, не служив

Злітав одного разу, але сам розібрав той пазл

Розірвав малюнок, зруйнував будинок, підняв якоря

Ще одна з маленьких трагедій ще одного дня

Все тече, я гадав

Що ти лише вода

Все тече згори вниз

Все мине колись…

ІІІ

І як у кожній казці все закінчується добре

Всі герої живуть до смерті, на сніданок — хлоп’я

На вечерю — мило, чюжі трагедії

Він, вона, вони, все просто, як аз-букі-вєді

А я тоді пішов від моря, живий-здоровий, шито-крито

Отримало давно минуле своє мито

Не вигадавши ровера нікому не побудувати шлях

Цей цвях тримає дах

Все тече, а я гадав

Що ти лише вода

Все тече згори вниз

Все мине колись…

Deze zee is de kleur van je huisnummer

Ik zou komen, maar mijn rover

Nog niet uitgevonden, niet verzameld, geen pad gebouwd

Deze spijker houdt het dak van de verliezers vast

Deze zee ademt als de aanraking van een oog,

En de zee is donker, net als je vloer

Maar vandaag is niet toen, en nu ben ik niet ik Nog een van de kleine tragedies van een andere dag

Alles stroomt, dacht ik

Wat ben je gewoon water?

Alles stroomt van boven naar beneden

Alles gaat ooit voorbij

Ik zit op de kust, levend en wel, dingen zijn gedekt

Ik kan niet raden dat mijn aas is verslagen

Dat ik op een dag naar de bergen zal gaan,

Ik zal gaan liggen met een uitroepteken, ik zal hetzelfde in sporen schrijven

Hij leefde, hij leefde, hij voelde zich niet aangetrokken, hij diende niet

Hij is er een keer vandoor gegaan, maar hij heeft de puzzel zelf uit elkaar gehaald

Hij verscheurde de foto, vernietigde het huis, hief het anker op

Nog een van de kleine tragedies van een andere dag

Alles stroomt, dacht ik

Wat ben je gewoon water?

Alles stroomt van boven naar beneden

Alles gaat ooit voorbij…

III

En zoals in elk sprookje loopt alles goed af

Alle personages leven tot de dood, de jongens als ontbijt

Voor het avondeten - zeep, tragedies van andere mensen

Hij, zij, zij, alles is net als az-buki-vedi

En toen verliet ik de zee, levend en wel, bedekt

Heeft zijn lang verleden dienst gedaan

Zonder een rover uit te vinden, kan niemand een pad bouwen

Deze spijker houdt het dak vast

Alles stroomt, en ik vermoedde

Wat ben je gewoon water?

Alles stroomt van boven naar beneden

Alles gaat ooit voorbij…