Monument Ende - Fjoergyn

Trauer atmet Tränen

Atmet Hoffnung, atmet Wut

Trauer stürzt die Träume

In die Wogen schäumender Flut

Monument…

Ende!

Trauer lässt uns fallen

Auch wenn wir fest steh’n

Trauer macht uns müde

Des Weges, den wir geh’n

Trauer färbt den Himmel

Nimmt die Farben fort

Lähmt das Herz im Körper

Erträgt wie er verdorrt

Zum Letzten mal streckt sich der Atem

Zu den Füssen der Kultur

Um gemeinsam einzustimmen

Das Monument zerbricht in Dur

Alles lag in meinen Händen

Wird’s in der Geschichte heissen

Jeden Willen liess ich enden

Um zum Firmament zu reisen

Jeder Muskel um den Knochen

Hat mit dieser Welt gebrochen

Alle Teilchen stehen still

Weil das Schauspiel Bild sein will

Tiefe legt sich ins Gemälde

Als ich von der Leinwand schwebe

Mich als Licht geword’ner Stern

Mit dem Firmament verwebe

Die Welt endet hier

Das Monument bricht

Sie endet Dank dir

Im Zweifel durch mich

Die Welt geht heute Nacht

Das Monument fällt

In leuchtender Pracht

Versteinert die Welt

Verdriet ademt tranen

Adem hoop, adem woede in

Verdriet verdrijft dromen

In de golven van schuimend getij

Monument…

Einde!

Verdriet doet ons vallen

Zelfs als we standvastig zijn

Verdriet maakt ons moe

De manier waarop we gaan

Verdriet kleurt de lucht

Haalt de kleuren weg

Verlamt het hart in het lichaam

Verdraagt ​​als het verdort

Adem voor de laatste keer in

Aan de voet van de cultuur

Om samen af ​​te stemmen

Het monument breekt in majeur

Alles was in mijn handen

Het zal in de geschiedenis worden genoemd

Ik laat elke wil eindigen

Om naar het firmament te reizen

Elke spier rond het bot

Brak met deze wereld

Alle deeltjes staan ​​stil

Omdat het spektakel een beeld wil zijn

Diepte zit in het schilderij

Terwijl ik van het scherm zweef

Een ster die mij is geworden als licht

Verweven met het firmament

De wereld eindigt hier

Het monument breekt

Het eindigt dankzij jou

Bij twijfel, door mij

De wereld gaat vanavond

Het monument valt

In stralende pracht

Versteent de wereld