Toma 14 -

Un día más, un día menos

El desenlace de historias pensando en lo ajeno

En busca desde un balcón

De algo más arriba, de algo más sincero

Un día más no es nada menos

De acá en adelante bruma dispersa veo

Sigo de cerca tus cuentas

Sólo quiero… quiero estés en cero

Ni yo mismo sé si me espero

Será tu cuerpo el que dé el avance al punto muerto

El día de hoy sólo quiero

Llevarte a mojarnos los pies a la luna

Será tu cuerpo el que dé el avance al punto muerto

Een dag meer, een dag minder

Het resultaat van verhalen die nadenken over het vreemde

kijken vanaf een balkon

Van iets hogers, van iets oprechters

Een dagje meer is niet minder

Hierna verspreide waas zie ik

Ik volg je rekeningen op de voet

Ik wil gewoon... Ik wil dat je op nul staat

Zelf weet ik niet of ik wacht

Het zal je lichaam zijn dat de opmars naar de impasse geeft

Vandaag wil ik gewoon

Neem je mee om onze voeten nat te maken naar de maan

Het zal je lichaam zijn dat de opmars naar de impasse geeft