Shattered Mirror - Final Conflict

Anemic mornings enchain me to the bed

They dry my lips and I nibble on them, habitually

I can’t eat yet, but in special moments

I can ravage the whole fridge

My mother lied to me

That youth is a gladness

I am only a poor construction of human anxiety

My mother lied to me

That youth is a gladness

I am only a poor construction of human anxiety

Dear God, pull me out of this hell

Dear God, pull me out of this hell

Dear God, pull me out of this hell, of this hell, of this hell

I imprecate when the night starts

Window separates me from the beast

You’re not there, but I feel your presence

You were my parasite, I am bursting

My mother lied to me

That youth is a gladness

I am only a poor construction of human anxiety

My mother lied to me

That youth is a gladness

I am only a poor construction of human anxiety

Dear God, pull me out of this hell

Dear God, pull me out of this hell

Dear God, pull me out of this hell, of this hell, of this hell

I have been trying to get up for a few days

To approach the mirror

When I reach for my reflection

A whisper emanates

From behind the glass

«You are nothing, you are nothing»

«You are nothing, you are nothing»

Later I shatter my mirror

I burst again

I hide under the quilt

Bed is my house

Bloedarmoede ochtenden ketenen me aan het bed

Ze drogen mijn lippen en ik knabbel eraan, gewoonlijk

Ik kan nog niet eten, maar wel op speciale momenten

Ik kan de hele koelkast verwoesten

Mijn moeder heeft tegen me gelogen

Die jeugd is een blijdschap

Ik ben slechts een slechte constructie van menselijke angst

Mijn moeder heeft tegen me gelogen

Die jeugd is een blijdschap

Ik ben slechts een slechte constructie van menselijke angst

Lieve God, trek me uit deze hel

Lieve God, trek me uit deze hel

Lieve God, trek me uit deze hel, uit deze hel, uit deze hel

Ik vervloek wanneer de nacht begint

Venster scheidt mij van het beest

Je bent er niet, maar ik voel je aanwezigheid

Jij was mijn parasiet, ik sta op barsten

Mijn moeder heeft tegen me gelogen

Die jeugd is een blijdschap

Ik ben slechts een slechte constructie van menselijke angst

Mijn moeder heeft tegen me gelogen

Die jeugd is een blijdschap

Ik ben slechts een slechte constructie van menselijke angst

Lieve God, trek me uit deze hel

Lieve God, trek me uit deze hel

Lieve God, trek me uit deze hel, uit deze hel, uit deze hel

Ik probeer al een paar dagen op te staan

Om de spiegel te naderen

Wanneer ik naar mijn spiegelbeeld reik

Er komt een fluistering uit

Vanachter het glas

"Je bent niets, je bent niets"

"Je bent niets, je bent niets"

Later verbrijzel ik mijn spiegel

Ik barstte opnieuw

Ik verstop me onder de deken

Bed is mijn huis