La profezia - Fiaba

Nel mio campo c'è un albero strano e pende da un ramo che sembra una mano il

frutto del bene e del male

Le cicogne portano i bambini e sui camini il fumo è sempre chiaro,

sembra strano ma è così

Più lontano c'è un castello, è fatto di blocchi di pietra e regge con l’edera

sulle pareti, le cicogne non ci vanno mai e nei granai il fumo fu una volta

quando il fuoco li bruciò

Nel castello c'è un signore e una donna porta in grembo il figlio suo ma è

rinchiusa in una torre, così egli volle — che il nascituro muoia!

— sembra strano ma è così

Quella dama dice all’uomo che il figlio è già nato e lei di nascosto lo avrebbe

allattato ma egli fede non le presta — dalla finestra di certo hai gettato il

bambino già morto, lo so

Sulla torre c'è una finestra, si affaccia a strapiombo sul mare,

neanche una volpe potrebbe scappare

Ma la donna allatta bene — Se ne conviene che il figlio lo tiene celato al

sicuro — ma…

Da una crepa, nella stanza, un topo più grigio del mare d’inverno sicuro passò

È svelato il suo mistero, non sembra vero, la donna allattava la bestia che poi

se ne andò

Il signore sale per le scale, il pugnale stringe pieno d’odio

La dama aspetta l’animale, con la bocca avida verrà

Nella stanza quella donna trema, passi che risuonano nell’aria, luce che filtra

sotto l’uscio — è la fiaccola che acceso avrà -

Entra, punta il dito, grida: — strega!

Tu, che conosci quella profezia,

vuoi che ti spacchi il cuore?

e sia!

Muoia colui che il trono mio vorrà -

Quell’uomo pazzo d’odio e di paura di chi è alle spalle cura non si prende,

la bestia esce dalle mura, lo sorprende, salva la madre dall’infamia

Il ratto cade coll’uomo nello strapiombo sul mare che riceve per dono un altro

corpo di già

Nel mio campo c'è un albero strano e pende da un ramo che sembra una mano il

frutto del bene e del male

Le cicogne portano i bambini e sui camini il fumo è sempre chiaro,

sembra strano ma è così

In mijn veld staat een vreemde boom en hij hangt aan een tak die op een hand lijkt

vrucht van goed en kwaad

De ooievaars brengen de baby's en de rook op de schoorstenen is altijd helder,

het lijkt vreemd maar zo is het

Verderop is er een kasteel, het is gemaakt van stenen blokken en ondersteunt met klimop

op de muren, de ooievaars komen daar nooit en in de schuren was eens rook

toen het vuur ze verbrandde

In het kasteel is er een heer en een vrouw die haar kind in haar baarmoeder dragen, maar het is zo

opgesloten in een toren, dus hij wilde - dat het ongeboren kind zou sterven!

— het lijkt vreemd, maar zo is het

Die dame vertelt de man dat haar zoon al geboren is en dat ze hem stiekem zou willen hebben

borstvoeding gegeven, maar hij leent geen vertrouwen - vanuit het raam heb je zeker de

kind al dood, ik weet het

Er is een raam in de toren, het kijkt uit over de zee,

zelfs een vos kon niet ontsnappen

Maar de vrouw geeft goed borstvoeding - het komt voor dat het kind het verborgen houdt voor

zeker, maar…

Door een spleet in de kamer kwam een ​​muis, grijzer dan de zee in de winter, zelfverzekerd voorbij

Het mysterie is onthuld, het lijkt niet echt, de vrouw voedde het beest dat toen

Hij ging weg

De heer gaat de trap op, de dolk grijpt hij vol haat vast

De dame wacht op het dier, met een hebzuchtige mond zal het komen

In de kamer trilt die vrouw, voetstappen weergalmend in de lucht, licht dat er doorheen filtert

onder de deur - het is de fakkel die zal worden aangestoken -

Kom binnen, wijs met je vinger, roep: - heks!

Jij, die die profetie kent,

wil je dat ik je hart breek?

en laat het zijn!

Laat hem sterven die mijn troon wil -

Die man, gek van haat en angst voor degenen achter hem, kan het niet schelen,

het beest komt uit de muren, verrast hem, redt zijn moeder van schande

De rat valt met de man die over de zee hangt en die een andere cadeau krijgt

lichaam al

In mijn veld staat een vreemde boom en hij hangt aan een tak die op een hand lijkt

vrucht van goed en kwaad

De ooievaars brengen de baby's en de rook op de schoorstenen is altijd helder,

het lijkt vreemd maar zo is het