I cento stivali - Fiaba

Mastro Giovanni lavorava gli stivali e la sua adorata moglie lo aiutava e al

villaggio la fama del vecchio cresceva ancora

La bottega di ferri ed arte messi da parte era piena, lavoro ce n’era e — la

nera miseria è lontana — la casa ora è in festa ma il riposo dov'è?!

E dalla porta (Ma cosa importa, un altro uomo) entrava quest’uomo imponente,

fra tanta gente che si affacciava, che domandava: «stivali?»

era l’unico che

gli disse fiero del suo danaro — tre sacchi d’oro per gli stivali,

il tuo lavoro ti pagherò ma se domani al mattino non sono già fatti tu bada,

io prendo questa spade e…-

Al mattino il signore ritorna e gli cerca le scarpe e ne ordina altre:

— se non sai sono il capo delle guardie del re, cento paia ai soldati o la

scure per te!

-

Dieci giorni di tempo ed il vecchio cuciva — quattro paia non bastano… — lui

non c’arriva

Ma il destino è bizzarro e bizzarri gli dei e il mattino seguente lui ne trova

altre sei

E una sera lui sentiva dei rumori e dalla porta socchiusa si mise a spiare,

con sorpresa vedeva qualcosa che non capiva

Egli vide «gli omini piccini che sembra che un palmo è già assai»

e li vide cucire e inchiodare — lo stanno facendo per me, guarda moglie cos'è!

Non far rumore, già sono ore che a lavorare si son prodigati pazienti e sono

tutti senza indumenti, con questo gelo si danno da fare, perché?

-

Il ciabattino ne ebbe pena, con la consorte cucì i vestiti, scarpe e cappucci e

sopra il tavolo li lasciò e la sera gli omini, tornando, contenti e stupiti,

trovarono i vestiti e…

Al mattino il signore ritorna e gli cerca le scarpe che ha messo da parte — Tu

ricordi?

Sono il capo delle guardie del re.

Questi sacchi di oro sono tutti per

te —

E gli omini felici che vanno a danzare sotto il cespo di more, che vanno a

gustare, sotto il cespo di more, che natura le crebbe dal sapore di dolce

giulebbe

Mastro Giovanni werkte de laarzen en zijn aanbeden vrouw hielp hem en al

dorp, groeide de roem van de oude man nog steeds

De ijzer- en kunstwinkel die gereserveerd was, was vol, er was werk en... de

zwarte ellende is ver weg - het huis is nu in feeststemming, maar waar is rust?!

En door de deur (maar wat maakt het uit, een andere man) kwam deze imposante man binnen,

tussen zoveel mensen die uitkeken, die vroegen: "laarzen?"

hij was de enige

hij vertelde hem trots op zijn geld - drie zakken goud voor de laarzen,

Ik zal je betalen voor je werk, maar als ze morgenochtend nog niet klaar zijn, let wel,

Ik neem dit zwaard en...-

'S Morgens komt de heer terug en zoekt zijn schoenen en bestelt meer:

- als je het niet weet, ik ben de chef van de koningsgarde, honderd paar voor de soldaten of de

donker voor jou!

-

Tien dagen tijd en de oude man was aan het naaien - vier paar is niet genoeg... - hem

daar komt het niet

Maar het lot is bizar en de goden zijn bizar en de volgende ochtend vindt hij een paar

nog zes

En op een avond hoorde hij geluiden en vanaf de halfopen deur begon hij te spioneren,

met verbazing zag hij iets wat hij niet begreep

Hij zag "de kleine mannen die lijken alsof een breedte al veel is"

en hij zag ze naaien en spijkeren - ze doen het voor mij, kijk eens wat een vrouw is!

Maak geen lawaai, ze zijn al uren bezig met patiënten en dat zijn ze ook

iedereen zonder kleren, met deze vorst krijgen ze het druk, waarom?

-

De schoenmaker had spijt, en met zijn vrouw naaide hij de kleding, schoenen en kappen en

hij liet ze op tafel liggen en 's avonds kwamen de mannen blij en verbaasd terug,

ze vonden de kleren en...

'S Morgens komt de heer terug en zoekt naar de schoenen die hij opzij heeft gelegd - Jij

herinneringen?

Ik ben het hoofd van de bewakers van de koning.

Deze zakken met goud zijn allemaal voor

Jij -

En de vrolijke mannetjes die gaan dansen onder de braamstruik, die gaan naar

genieten, onder de kop van bramen, die de natuur heeft gegroeid uit de zoete smaak

julep