Pompeii - Few and Far Between

It’s my time, to walk the line

Time to rearrange what’s on my plate

In my face, can’t back away

When i find the time, you’ll have more time to waste

Like pompeii, who’s children lay

Dressed in obsidian through the day

With no way, to walk away

When you find the time, you’ll have more time to waste

No condition is limitless

When movement forward keeps it under cover

But you’ll find out why, when you close your eyes

Are we recognizing each other tonight, as one

Het is mijn tijd om de grens te bewandelen

Tijd om te herschikken wat er op mijn bord ligt

In mijn gezicht, kan niet achteruit

Als ik de tijd vind, heb je meer tijd te verliezen

Zoals Pompeii, wiens kinderen liggen

De hele dag gekleed in obsidiaan

Met geen mogelijkheid om weg te lopen

Als je de tijd vindt, heb je meer tijd te verspillen

Geen enkele voorwaarde is grenzeloos

Bij beweging naar voren blijft het onder dekking

Maar je zult ontdekken waarom, als je je ogen sluit

Herkennen we elkaar vanavond als één