Massive Attack - Fer De Lance, DJ Moya

Σκάμε σαν buffalo soldiers

Μ'ανατριχίλα στις νότες

Αυτό είναι massive attack, είν'η καύλα του Punk

Δεν μιλάμε για κόντρες

Σκάμε σαν buffalo soldiers

Μ'ανατριχίλα στις νότες

Εδώ ματώνει η ψυχή μας για να εκφραστούμε Muddy Waters

Ο κυκλός στενός δεν χωράνε προδότες

Καλύτερα να πάμε τάβλα στην σέντρα παρά να γίνουμε κότες

Μ'ακούς;

Για αυτούς που δεν τα βρήκαν έτοιμα

Θα κάνω την φωνή μου στην καρδιά τους κέντημα

Γάμα το πλεονέκτημα, όσα χαρίζονται ψεύτικα

Είδα πώς είναι ο τσαμπουκάς για τ'απαραίτητα

Εδώ κουμπώνουν 2 χάπια την νύχτα για να κοιμηθούν

Εγώ χαράματα μεσ' στα αποτσίγαρα θα μένω στήριγμα για όσους ακούν

Γι'αυτούς που βαθιά κι αληθινά αγαπούν

Τις καλύτερες μέρες θα τις φέρουμε, δεν θα 'ρθουν

Είναι αφιερωμένο στην νύχτα που τ'όνειρά μας σκεπάζει

Αφιερωμένο στ'αδέρφια που όταν τραγούδανε η ψυχή μου μουδιάζει

Αφιερωμένο στην μάνα την μουσική αυτή μας θρέφει

Αυτό είναι ανάγκη για έκφραση, όχι τέχνη

Σε νιώθω περνάμε ζόρια ρε αδερφέ

Κρατά γερά λίγα διαμάντια να 'ναι οι φίλοι σου

Γιατί εμείς δεν θα πεθάνουμε ποτέ

Όσο τους στίχους μας θα τραγουδάν τα χείλη σου

Σε νιώθω περνάμε ζόρια ρε αδερφέ

Κρατά γερά λίγα διαμάντια να 'ναι οι φίλοι σου

Γιατί εμείς δεν θα πεθάνουμε ποτέ

Σκάμε σαν buffalo soldiers

Μ'ανατριχίλα στις νότες

Αυτό είναι massive attack, είν'η καύλα του Punk

Δεν μιλάμε για κόντρες

Τις μέρες που είχε λιακάδα αγκαλιά όλοι θέλανε να είναι οικογένεια

Μα όταν τα σύννεφα θόλωναν κι όλο να πέφτω πιο κάτω το γεύτηκα

Απ'το παγκάκι στην γέφυρα

Φέρνω μελάνι τον δρόμο τον ξέρω τον έμαθα

Ό,τι κουβάλησα έχει συνείδηση για ό,τι έχω γράψει θα πέθαινα

Η γειτονιά εφημερίδα ό,τι δεν πίστευα είδα

Ό,τι κι αν ήθελα μόνος στο τέλος το βρήκα γλύκα να κάνω την πίκρα

Απ'την αρχή να παλεύω με κύματα με τον Αλέξη από δίπλα

Κάθε μου λέξη να δώσει ζωή σ'ένα όνειρο

Που δεν σε νοιάζει στ'αλήθεια και

Όταν η εργατική τάξη κοιτάξει βαθιά τον αφέντη στα μάτια

Η μουσική θα 'χει πάλι ζωή και το ραπ θα 'χει αφήσει διαμάντια

Κληρονομιά στα παιδιά που αγαπήσανε την αμεσότητα

Μέσα στον δρόμο ωριμάσανε

Δεν προσκυνήσανε ποτέ τα ψεύτικα πρότυπα

Ντύσανε την μουσική μας στο μαύρο

Απ' όταν οι μπάσταρδοι φάγαν τον Παύλο

Αναμένομενο να μ'αντικρίσουν μενόμενο ταύρο

Μακάρι οι λαοί να μπορέσουν να αφήσουν κάτω τα όπλα

Πριν πάνε στον μπάτσο

Κάθε οικόγενεια αγάπη κι υγεία, φαί να γεμίζει το πιάτο

Γι'αυτό σαν αδερφό βλέπω τον θάνατο

Που μ' έχει μάθει να σκληραίνω κάθε μέρα

Κι έτσι η καρδιά μου είναι σκληρή βαριά σαν πέτρα

Κι άμα την στείλεις στον βυθό

Ποτέ δεν θα γυρίσει κράτα το σαν αδερφό

Βλέπω τον θάνατο

Που μ'έχει μάθει να σκληραίνω απ'την Δευτέρα

Κι έτσι παλεύω μέχρι να 'ρθει Κυριακή

Και να τινάξουμε τα πάντα στον αέρα

Σκάμε σαν buffalo soldiers

Μ'ανατριχίλα στις νότες

Αυτό είναι massive attack, είν'η καύλα του Punk

Δεν μιλάμε για κόντρες

We rennen als buffelsoldaten

Ik huiverde bij de noten

Dit is een enorme aanval, het is de naam van Punk

We hebben het niet over gevechten

We rennen als buffelsoldaten

Ik huiverde bij de noten

Dit is waar onze ziel bloedt om Muddy Waters te parafraseren

De nauwe cirkel houdt geen verraders vast

Het is beter om backgammon naar het centrum te gaan dan duivinnen te worden

kan je me horen

Voor wie ze nog niet klaar vond

Ik zal mijn stem in hun hart laten borduren

Verdomd het voordeel, wat ten onrechte wordt gegeven

Ik zag hoe de supermarkt eruit ziet

Hier knallen ze 2 pillen per nacht om te slapen

's Ochtends, tussen de sigarettenpeuken, blijf ik een steun voor wie luistert

Voor degenen die diep en oprecht liefhebben

We zullen de beste dagen brengen, ze zullen niet komen

Het is opgedragen aan de nacht dat dromen ons bedekken

Opgedragen aan de broers die als ze zingen mijn ziel gevoelloos maakt

Opgedragen aan de moeder, voedt deze muziek ons

Dit is een behoefte aan expressie, geen kunst

Ik voel je, we hebben het moeilijk bro

Houd wat diamanten vast om je vrienden te zijn

Omdat we nooit zullen sterven

Zolang onze teksten maar door je lippen worden gezongen

Ik voel je, we hebben het moeilijk bro

Houd wat diamanten vast om je vrienden te zijn

Omdat we nooit zullen sterven

We rennen als buffelsoldaten

Ik huiverde bij de noten

Dit is een enorme aanval, het is de naam van Punk

We hebben het niet over gevechten

Op zonnige dagen wilde iedereen een gezin zijn

Maar toen de wolken bewolkt werden en ik verder naar beneden zakte, proefde ik het

Vanaf het bankje op de brug

Ik breng inkt zoals ik het weet, ik heb het geleerd

Wat ik heb gedragen, is me bewust van wat ik heb geschreven, ik zou sterven

De buurtkrant wat ik niet dacht te zien

Wat ik ook alleen wilde, uiteindelijk vond ik het zoet om bitter te maken

Vanaf het begin vechten tegen golven met Alexis aan mijn zijde

Moge elk woord van mij leven geven aan een droom

Waar je niet echt om geeft

Als de arbeidersklasse de meester diep in de ogen kijkt

Muziek zal weer tot leven komen en rap zal diamanten hebben achtergelaten

Nalatenschap aan de kinderen die van directheid hielden

Op straat werden ze volwassen

Ze aanbaden nooit valse normen

Ze kleedden onze muziek in het zwart

Sinds de klootzakken Pavlos aten

Naar verwachting geconfronteerd met mij blijvende stier

Mogen de volkeren hun wapens kunnen neerleggen

Voordat ze naar de politie gaan

Elk gezin houdt van en gezondheid, laat eten het bord vullen

Daarom zie ik de dood als een broeder

Dat heeft me geleerd om elke dag harder te worden

En dus is mijn hart hard en zwaar als een steen

En als je haar naar de bodem stuurt

Het zal nooit meer terugkomen, houd het vast als een broer

Ik zie de dood

Dat heeft me sinds maandag geleerd om harder te worden

En dus vecht ik tot zondag komt

En schud alles door elkaar

We rennen als buffelsoldaten

Ik huiverde bij de noten

Dit is een enorme aanval, het is de naam van Punk

We hebben het niet over gevechten