Na Ponta Do Cabo - Fausto

Amanhecemos na ponta do cabo

Dobramos levando

Nossa viagem embora

Agarrunchados, cosidos

Com os penedos e os calhaus

Do cabo, do cabo, do cabo, do cabo

Aquele casco vai

Com o bordo debaixo de água

Mete de popa e de proa

Lá vai em pulos e saltos

Com as tilhas em baixo

Acode à vela

Á bomba

Ao leme

Ao remo

Ao bote

Ao bote, ao bote

Abriu então pelas picas

Atirou fora a estopa

Do calafeto cuspindo

Os cinco mares que nos deram

Comiam, comiam, comiam, comiam

E o vento forte, e o vento forte

Travessão

Deu-nos um grande chuveiro

Chamado olho de boi

Olha o boi

Corre a nau pela bolina

Aguçando de ló

Deu uma grande cabeçada

Que partiu o galindréu

O gurupés

O mastaréu a moneta

A escota, a calinga o papa-figo

O tamborete

Sem moneta nem mastro nem nada

Acode à vela

À bomba

Ao leme

Ao remo

Ao bote

Ao bote, ao bote

E foi um mar que lhe deu

Foi-se ao leme

Vão os machos

Metidos nas fêmeas

Tudo arrasado de água

Metida a vela na verga

Metida, metida, metida, metida

E pela proa

Subitamente pela pro

Há um ponente tão rijo

Que nos deixou a verga em baixo

Olha o baixo

E pairava sobre nós

Um olho de fogo

Cheirava a enxofre e parecia

Que se derretia o mundo

Os caldeirões, a escotilha

A estrinca, o postaréu

A cevadeira, a conjura do tempo

E no batel e no batel

Que nem mover se podiam

Uns por cima dos outros, por cima dos outros

Acode à vela

À bomba

Ao leme

Ao remo

Ao bote

Ao bote, ao bote

Pela banda de bordo

Faz um medo de ver

Só mais um pé-de-vento

Era noite, era noite

Era o fim pelos vistos

E soavam, soavam

Altos gritos nos baixos

São gemidos e medos

E rezando demais

Vai o bom e o mau

Vai o barco e a nau

A safar o mesame

Levantava levante

E ventava poente

Era mais do que tudo

Pelo quarto da prima

Trovões, altos gritos

Arrecifes e mais

São suspiros e prantos

Alijando de menos

Este e aquele mundo

Vai a pique e ao fundo

Pela banda de bordo

A safar o mesame

Faz um medo de ver

Levantava levante

Só mais um pé-de´vento

E ventava poente

Era noite, era noite

Era mais do que tudo

Era o fim pelos vistos

Pelo quarto da prima

E soavam, soavam

Trovões, altos gritos

Altos gritos nos baixos

Arrecifes e mais

São gemidos e medos

São suspiros e prantos

E rezando demais

Alijando de menos

Vai o bom e o mau

Este e aquele mundo

Vai o barco e a nau

Vai a pique e ao fundo

Salva, salva o corpo

Ó corpo Santo, salva

We werden wakker aan het einde van de kaap

We nemen dubbel

onze reis weg

geklonken, genaaid

Met de keien en de kiezels

Van het handvat, van het handvat, van het handvat, van het handvat

die romp gaat

Met het bord onder water

achtersteven en boeg stud

Daar gaat het in springen en springen

Met de tilles op hieronder

ga zeilen

De bom

aan het roer

roeien

Per boot

Per boot, per boot

Daarna geopend door de hanen

Gooi de jute weg

Van de spugende kit

De vijf zeeën die ons gaven

Eten, eten, eten, eten

Sterke wind, harde wind

streepje

Gaf ons een geweldige douche

De roos genoemd

Kijk naar de os

Ren het schip rond de paalsteek

aanscherpen

gaf een grote kopstoot

Dat de haan brak

de boegspriet

De moneta-topmast

Het blad, de calinga, de vijgenwiel

De stoel

Geen monetaire of mast of wat dan ook

ga zeilen

De bom

aan het roer

roeien

Per boot

Per boot, per boot

En het was een zee die hem gaf

ging aan het roer

ga de mannetjes

bij de vrouwtjes

alles aangespoeld met water

Zeilen in de latei

Verpest, Verpest, Verpest, Verpest

En bij de boeg

plotseling door de

Er is zo'n sterk punt

Dat leverde ons het onderstaande op:

Kijk beneden

En zweefde boven ons

Een oog van vuur

Het rook naar zwavel en zag eruit als

Dat de wereld zou smelten

De ketels, het luik

Het rek, het posteru

De remmachine, de tijdbezwering

En op de boot en op de boot

Dat ze niet eens konden bewegen

Boven op elkaar, boven op elkaar

ga zeilen

De bom

aan het roer

roeien

Per boot

Per boot, per boot

Aan boord

Het maakt iemand bang om te zien

Nog maar een meevaller

Het was nacht, het was nacht

Het was blijkbaar het einde

En ze klonken, ze klonken

Luid geschreeuw in de lage tonen

Het zijn gekreun en angsten

En te veel bidden

Daar gaat het goede en het slechte

De boot en nau go

Om van de tafel af te komen

Opstaan ​​opstaan

Het was westenwind

Het was meer dan wat dan ook

Door de kamer van de neef

Donder, luid geschreeuw

Riffen en meer

Het zijn zuchten en tranen

te weinig overboord gooien

Dit is die wereld

Ga naar piek en naar beneden

Aan boord

Om van de tafel af te komen

Het maakt iemand bang om te zien

Opstaan ​​opstaan

Nog maar een meevaller

Het was westenwind

Het was nacht, het was nacht

Het was meer dan wat dan ook

Het was blijkbaar het einde

Door de kamer van de neef

En ze klonken, ze klonken

Donder, luid geschreeuw

Luid geschreeuw in de lage tonen

Riffen en meer

Het zijn gekreun en angsten

Het zijn zuchten en tranen

En te veel bidden

te weinig overboord gooien

Daar gaat het goede en het slechte

Dit is die wereld

De boot en nau go

Ga naar piek en naar beneden

Red, red het lichaam

O heilig lichaam, red