Eis Aqui o Agiota - Fausto

De novo mergulho na luz do astro da música

Na minha cabeça

De novo à procura daquela melodia que teima

Em nascer às avessas

Se ribomba no contrapasso

E se já cruza o ciberespaço

Então

Cuida de ti usurário

Na zona escura do erário

E da folia financeira

Do teu corpo fundo

E mais anónimo

À volta do mundo

Atravessando fronteiras

Esvoaçam

À tua volta esvoaçam

Taxas de juros e câmbios

De cambistas e banqueiros

Títulos e dividas

Contraseguros

Visões garridas

Malabaristas

E oníricas

Do dinheiro

A minha guitarra não toca

P’ra ti a minha guitarra rosna

Obeso e rebarbativo

Alardeando a engorda

O teu figurino

Obesa a corruptela que mais disfarça e transforma

Slvagens capitalismos

Em brandos neoliberalismos

O mais doc dos eufemismos

E então

Tu provas na perfeição

Que geres com o teu cifrão

A infelicidade dos outros

Reduzes um drama

O do maior desemprego

A centigramas

À percentagem de uns poucos

Encurralados

Os mais jovens encurralados

Em becos rasos de seringas

Contrafeitos mercadores

Em praças e ruas

Ruelas e avenidas

Envergonhadas

E mais anuladas

As mãos estendidas

De arrumadores

Morreu a proletária ditadura

A ditadura do mercado já nasceu

Se cada vez menos produzem

Mais para a maior minoria

Toda a riqueza

Se cada vez menos para a imensa maioria sobram

Sobras que te caem da mesa

Da guerrilha dos capitais

Em doces paraísos fiscais

Então

Cuida de ti argentário

O que retrata este sudário

É a maior parte do mundo

Que sobrevive na penumbra

De olhos postos em ti

Moribundo

Mas que te olha já defunto

E enches a boca

De direitos humanos

Enches a boca da fala e do pensamento

Mas o do trabalho nunca

E porque será

Que esse direito

No esquecimento fica

Se crucifica

Mais

Se abdica

Mas fica a pergunta

Keynes

Ao pé de ti

E arrumado a um canto

E a alegoria

Ou o retrato de um santo?

Duik weer in het licht van de muziekster

In mijn hoofd

Weer op zoek naar die melodie die aandringt

Over binnenstebuiten geboren worden

Als het rommelt op de tegentrede

En als het al door cyberspace gaat

Dan

Pas goed op jezelf, gebruiker

In de donkere zone van de schatkist

En van financiële feestvreugde

Van je onderlichaam

En anoniemer

Rond de wereld

grensoverschrijdend

fladderen

Om je heen vliegen ze

Rente en wisselkoersen

Van wisselaars en bankiers

Titels en schulden

tegenverzekering

opzichtige visioenen

jongleurs

dromerig

van het geld

Mijn gitaar speelt niet

Mijn gitaar gromt voor jou

Zwaarlijvig en weerbarstig

Opscheppen over het vetmesten

je kostuum

Zwaarlijvigheid is de corruptie die het meest verhult en transformeert

woeste kapitalismen

Zacht neoliberalisme

De meeste eufemismen

En dan

Je bewijst in perfectie

Dat regel je met je dollarteken

Het ongeluk van anderen

Je reduceert een drama

De hoogste werkloosheid

centigram

Tot het percentage van een paar

in het nauw gedreven

De jongste in het nauw

In ondiepe steegjes van spuiten

namaak handelaren

Op pleinen en straten

Steegjes en lanen

in verlegenheid gebracht

En nog meer geannuleerd

uitgestrekte handen

Van huishoudsters

De proletarische dictatuur stierf

De marktdictatuur is al geboren

Als ze steeds minder produceren

Meer voor de grootste minderheid

alle rijkdom

Als er voor de enorme meerderheid steeds minder zijn:

Restjes die van tafel vallen

Van de guerrilla van de hoofdsteden

In zoete belastingparadijzen

Dan

Pas goed op jezelf, Argentijn

Wat deze lijkwade weergeeft

Het is het grootste deel van de wereld

Dat overleeft in de schemering

Met ogen op jou gericht

Stervende

Maar wie kijkt je al dood aan

En je vult je mond

van mensenrechten

Je vult de mond van spraak en gedachte

Maar werk nooit

En waarom zal het zijn?

dat dit goed is

In de vergeetachtigheid blijft het

zichzelf kruisigen

Meest

indien aftreden

Maar de vraag blijft

Keynes

aan je voeten

Het is gerangschikt in een hoek

En de allegorie

Of het portret van een heilige?