Daqui Desta Lisboa - Fausto

Daqui, desta Lisboa compassiva

Nápoles por Suíços habitada

Onde a tristeza vil, e apagada

Se disfarça de gente mais activa

Daqui, deste pregão de voz antiga

Deste traquejo feroz de motoreta

Ou do outro de gente mais selecta

Que roda a quatro a nalga e a barriga:

Daqui, deste azulejo incandescente

Da soleira da vida e piaçaba

Da sacada suspensa no poente

Do ramudo tristôlho que se apaga;

Daqui, só paciência, amigos meus!

Peguem lá o soneto e vão com Deus…

Van hier, van dit barmhartige Lissabon

Napels door Zwitsers bewoond

Waar het verachtelijke verdriet wordt uitgewist

Vermom jezelf als actievere mensen

Van hier, van deze oude stemmenveiling

Van deze woeste motorrit

Of van andere meer geselecteerde mensen

Wie draait met vier billen en buik:

Van hier, van deze gloeiende tegel

Vanaf de drempel van het leven en piaçaba

Vanaf het hangende balkon op het westen

Van de ramudo tristôlho die uitgaat;

Vanaf hier, gewoon geduld, mijn vrienden!

Neem het sonnet en ga met God...