Ao Som Do Mar E Do Vento - Fausto

Nas derradeiras partes do mundo

Só p’ra te abraçar e beijar com todo este sentimento

Ao som do mar e do vento

Ao som do vento e do mar

Aguenta o barco altos mares convocados pelos ventos

Com que arfava e metia muito pelo barlavento

Senão quando um marinheiro aos saltos pelo desconjunto

Gritou que se dava já antes de mais como defunto

E aponta a onda que de muito longe chega levantada

Sobre ela vinham foliando vultos negros em manada

Mas passa o mau e o desditoso

Tudo se esquece acabou-se

O que foi passado passou-se

E tudo são folias pandeiros e zombarias

Contemplando dos chapitéus o movimento dos céus

E carteando o sol tão bem meu bem eu circundo

Nas derradeiras partes do mundo

Só p’ra te abraçar e beijar com todo este sentimento

Ao som do mar e do vento

Ao som do vento e do mar

In de laatste delen van de wereld

Gewoon om je te knuffelen en kussen met al dit gevoel

Op het geluid van de zee en de wind

Op het geluid van de wind en de zee

Bestand tegen de hoge zeeën van de boot die door de wind worden opgeroepen

Waarmee hij hijgend en flink naar de loefzijde duwde

Anders, wanneer een zeeman door de disjunc springt

Hij schreeuwde dat hij zichzelf al als dood beschouwde

En het wijst naar de golf die van ver omhoog komt

Daar bovenop kwamen zwarte figuren in een kudde aanlopen

Maar de slechten en de ongelukkigen gaan voorbij

Alles is vergeten, het is voorbij

Wat voorbij was, is voorbij

En alles is feestvreugde, tamboerijnen en spot

Vanuit hun hoed nadenkend over de beweging van de hemel

En de zon zo goed kaardend, mijn liefste, cirkel ik rond

In de laatste delen van de wereld

Gewoon om je te knuffelen en kussen met al dit gevoel

Op het geluid van de zee en de wind

Op het geluid van de wind en de zee