Corona - Fauno

Eu queria me arrepender

De tudo aquilo que eu fiz pra você

Eu não posso mais julgar

Perdi a conta de quantos peitos eu já rasguei

Mentira se eu disser que eu já não me importo mais

Mentira se eu disser que eu deixei tudo pra trás

Por não ter vocabulário pra explicar

São versos e mais versos sem poder nem enxergar

Verdades que tão cruas, jorram sangue pelo alto e eu

Confesso, eu não vivo mais em paz

Fingir ser quem não é

Sorrir só pra confortar

Em meio à luz acesa, traço planos de escapar

O ronco da cadeira já me faz desconcentrar

Um livro é o que eu preciso pra ter mais

Eu chego em casa cedo sem ninguém pra um ‘olá!'

A noite não foi boa e outra vez vou me afogar

Um copo de bebida despojar

Eu não sei por que ainda tento mostrar ser forte pra todo aquele que me faz mal

Eu sou indivíduo provisório.

Eu não sou dono de nada aqui

Sou adeus

Fingir ser quem não é

Sorrir só pra confortar

Ik wilde me bekeren

Van alles wat ik voor je heb gedaan

Ik kan niet meer oordelen

Ik ben de tel kwijt hoeveel borsten ik heb gescheurd

Het is een leugen als ik zeg dat het me niet meer kan schelen

Het is een leugen als ik zeg dat ik alles heb achtergelaten

Omdat je geen woordenschat hebt om uit te leggen

Er zijn verzen en meer verzen zonder zelfs maar te kunnen zien

Waarheden die zo rauw zijn, spuiten bloed van boven en ik

Ik beken, ik leef niet langer in vrede

Doen alsof je bent wie je niet bent

Glimlach gewoon om te troosten

Terwijl het licht aan is, maak ik plannen om te ontsnappen

Door het gesnurk van de stoel verlies ik al mijn concentratie

Een boek is wat ik meer nodig heb

Ik kom vroeg thuis met niemand om hallo te zeggen!

De nacht was niet goed en ik ga weer verdrinken

Een glaasje drinken

Ik weet niet waarom ik nog steeds sterk probeer te zijn voor iedereen die me pijn doet

Ik ben een voorlopig individu.

Ik bezit hier niets

Ik ben vaarwel

Doen alsof je bent wie je niet bent

Glimlach gewoon om te troosten