Equal Parts - Fault Lines

Sometimes I wish we could start at the end

Retrace our steps, we could learn to appreciate

Everything we took for granted

This won’t be the way it ended

Why don’t you tell me (I can’t stand to just sit and wait)

How it got this far?

(Watching you drift apart)

Suddenly it seems (everything we built is) falling apart

(Woah) I know you’ve been stuck inside this house that’s crumbling

(Woah) How does this end?

I can’t believe you just gave in

I’ve been holding onto all this weight with my own two hands

I was just a kid

Still I’m only a man

Don’t you remember how these walls

Weathered a thousand storms?

Now I don’t feel safe (I don’t feel safe) anymore

(Woah) I know you’ve been stuck inside this house that’s crumbling

(Woah) How does this end?

I can’t believe you just gave in (x2)

I just keep pacing and waiting for someone

To come along and clean up this mess

I just need to know this love’s not wrong

We’re stuck inside this house as its crumbling

The walls will give way, as my frail bones collapse

They splinter through my skin as I gasp for my composure

Further, further, further we fell past the precipice and into

Abyssal depths of being unknowns

Mother, father, I’ll find you there

I will feel the scars burn across my face

You will feel the wrath of our disgrace

(Woah) I know you’ve been stuck inside this house that’s crumbling

(Woah) How does this end?

I can’t believe you just gave in (x2)

Sometimes I wish we could start at the end

Soms zou ik willen dat we bij het einde konden beginnen

Keer op onze stappen terug, we zouden kunnen leren waarderen

Alles wat we als vanzelfsprekend beschouwden

Dit zal niet de manier zijn waarop het eindigde

Waarom vertel je het me niet (ik kan er niet tegen om gewoon te gaan zitten wachten)

Hoe is het zo ver gekomen?

(Zie je uit elkaar drijven)

Plots lijkt het (alles wat we hebben gebouwd) uit elkaar te vallen

(Woah) Ik weet dat je vastzit in dit huis dat aan het afbrokkelen is

(Woah) Hoe eindigt dit?

Ik kan niet geloven dat je zojuist hebt toegegeven

Ik heb al dit gewicht vastgehouden met mijn eigen twee handen

Ik was nog maar een kind

Toch ben ik maar een man

Weet je niet meer hoe deze muren?

Duizend stormen doorstaan?

Nu voel ik me niet meer veilig (ik voel me niet meer veilig)

(Woah) Ik weet dat je vastzit in dit huis dat aan het afbrokkelen is

(Woah) Hoe eindigt dit?

Ik kan niet geloven dat je zojuist hebt toegegeven (x2)

Ik blijf gewoon ijsberen en wachten op iemand

Om langs te komen en deze rotzooi op te ruimen

Ik moet gewoon weten dat deze liefde niet verkeerd is

We zitten vast in dit huis terwijl het afbrokkelt

De muren zullen wijken, terwijl mijn fragiele botten instorten

Ze splinteren door mijn huid terwijl ik naar mijn kalmte snak

Verder, verder, verder vielen we voorbij de afgrond en in

Abyssale diepten van onbekenden

Moeder, vader, ik zal je daar vinden

Ik zal de littekens over mijn gezicht voelen branden

Je zult de toorn van onze schande voelen

(Woah) Ik weet dat je vastzit in dit huis dat aan het afbrokkelen is

(Woah) Hoe eindigt dit?

Ik kan niet geloven dat je zojuist hebt toegegeven (x2)

Soms zou ik willen dat we bij het einde konden beginnen