Downcast -

In times of cold I pray for summer air

But when summer comes I just stay in bed

I can’t find the strength to get up

I feel like this is me

Giving up on you

I’m sorry

I lost myself this year

I’m growing

Tired of

The New York atmosphere

From Orchard Street

To King Court Square

I would walk for hours

As the sun came up

Last night

I woke up in twilight

On an empty street

Next to the spot we’d meet

I thought about what being nothing would be like

I thought about what being nothing would feel like

My patience is failing me

I can’t seem to find a reason

To move forward with anything

My hands are shaking

This room is a blur

I almost don’t recognize myself anymore

I can’t find a way out

Ready for the let down

But giving up

Is too easy to drown

I’m sorry

I lost myself this year

I’m growing

Tired of

Holding onto everything you said

On a dead end street

Under the downtown dam

I would sit at the water

Hoping you would find me there

Last night

I woke up in twilight

On an empty street

Next to the spot we’d meet

I thought about what being nothing would be like

I refuse to believe

That this wasn’t

All worth it

Every word

That I wrote

To be proven worthless

Am I nothing

But skin and bone?

A vessel searching for a home

I refuse to believe

We can let this go

I refuse to believe

In these demons that call me

Home

But nothing’s perfect

In the end

I know we’re worth it in the end

Last night

I woke up in twilight

On an empty street

Next to the spot we’d meet

I thought about what being nothing would be like

I thought about what being nothing would be like

In tijden van kou bid ik om zomerlucht

Maar als de zomer komt, blijf ik gewoon in bed

Ik kan de kracht niet vinden om op te staan

Ik heb het gevoel dat ik dit ben

Jou opgeven

Mijn excuses

Ik ben mezelf dit jaar kwijt

ik groei

Moe van

De New Yorkse sfeer

Van Orchard Street

Naar King Court Square

Ik zou uren lopen

Toen de zon opkwam

Afgelopen nacht

Ik werd wakker in de schemering

In een lege straat

Naast de plek waar we elkaar zouden ontmoeten

Ik dacht na over hoe niets zijn zou zijn

Ik dacht na over hoe niets zijn zou voelen

Mijn geduld laat me in de steek

Ik kan geen reden vinden

Om ergens mee vooruit te komen

Mijn handen trillen

Deze kamer is een vervaagd

Ik herken mezelf bijna niet meer

Ik kan geen uitweg vinden

Klaar voor de teleurstelling

Maar opgeven

Is te gemakkelijk om te verdrinken

Mijn excuses

Ik ben mezelf dit jaar kwijt

ik groei

Moe van

Vasthouden aan alles wat je zei

In een doodlopende straat

Onder de dam in de binnenstad

Ik zou aan het water zitten

In de hoop dat je me daar zou vinden

Afgelopen nacht

Ik werd wakker in de schemering

In een lege straat

Naast de plek waar we elkaar zouden ontmoeten

Ik dacht na over hoe niets zijn zou zijn

Ik weiger te geloven

Dat dit niet was

Allemaal de moeite waard

Elk woord

dat ik schreef

Waardeloos worden bewezen

Ben ik niets?

Maar huid en botten?

Een schip op zoek naar een huis

Ik weiger te geloven

We kunnen dit laten gaan

Ik weiger te geloven

In deze demonen die mij roepen

Thuis

Maar niets is perfect

Uiteindelijk

Ik weet dat we het uiteindelijk waard zijn

Afgelopen nacht

Ik werd wakker in de schemering

In een lege straat

Naast de plek waar we elkaar zouden ontmoeten

Ik dacht na over hoe niets zijn zou zijn

Ik dacht na over hoe niets zijn zou zijn