Character - Falling Forward

I rage this war against myself

And I’m not the only casualty.

No ones leaving this play alive,

This play of mass tranquility.

Curtain call and then I walk,

Curtain drops I stumble fall.

Tripped by my material needs

I look out to the gawking creed.

Silent whisper becomes a roar.

I pick myself up off the floor

And I was forced to bow down

To a crowd laughing at me.

I rage this war against myself

And I’m not the only casualty.

Take ten paces back and fire

And see who falls first to their knees.

Don’t hunt the man thats lost his feelings,

Because he will die alone and waking.

Waiting for someone to serve him,

But I’ll bite the hand that tries to feed me.

And I raise my hand

High above the others

In the call for truth,

But invisible boy can’t speak.

He screams awake at night.

With all these feelings

Can they have some meaning

What am I trying to prove?

We raise our hands for the fight,

The fight in which we’ll lose.

This blind man won’t lead the blind,

Because this blind man knows no more than you.

We pray for change but I can’t pray.

A heart worth none in this senseless age,

A fortress lost in one short toss.

Ashes to ashes we all fall.

What a surprise when you look in my eyes,

Did you expect something more from me This grand Disguise?

Look in my eyes

Is it not what a mans suppose to be.

Look in my eyes, disguise.

Teach a boy just what to be.

Look in my eyes, disguise.

You prayers took this freedom,

Locked from me.

Is this freedom on his knees,

This child lies.

Locked from me.

Ik voer deze oorlog tegen mezelf

En ik ben niet het enige slachtoffer.

Niemand verlaat dit toneelstuk levend,

Dit spel van massale rust.

Gordijnoproep en dan loop ik,

Gordijn valt, ik struikel, val.

Gestruikeld door mijn materiële behoeften

Ik kijk uit naar het gapende credo.

Stil gefluister wordt een gebrul.

Ik raap mezelf op van de vloer

En ik werd gedwongen te buigen

Voor een menigte die me uitlachte.

Ik voer deze oorlog tegen mezelf

En ik ben niet het enige slachtoffer.

Doe tien stappen achteruit en schiet

En kijk wie als eerste op de knieën valt.

Jaag niet op de man die zijn gevoelens kwijt is,

Omdat hij alleen en wakker zal sterven.

Wachtend op iemand om hem te dienen,

Maar ik bijt in de hand die me probeert te voeden.

En ik steek mijn hand op

Hoog boven de anderen

In de roep om waarheid,

Maar onzichtbare jongen kan niet praten.

Hij schreeuwt 's nachts wakker.

Met al deze gevoelens

Kunnen ze een betekenis hebben

Wat probeer ik te bewijzen?

We steken onze handen op voor de strijd,

Het gevecht waarin we zullen verliezen.

Deze blinde man zal de blinden niet leiden,

Omdat deze blinde man niet meer weet dan jij.

We bidden om verandering, maar ik kan niet bidden.

Een hart dat niets waard is in deze zinloze tijd,

Een fort verloren in één korte worp.

As tot as vallen we allemaal.

Wat een verrassing als je in mijn ogen kijkt,

Had je iets meer van mij verwacht Deze grootse vermomming?

Kijk in mijn ogen

Is het niet wat een man veronderstelt te zijn.

Kijk in mijn ogen, vermomming.

Leer een jongen wat hij moet zijn.

Kijk in mijn ogen, vermomming.

Jullie gebeden namen deze vrijheid,

Vergrendeld voor mij.

Is deze vrijheid op zijn knieën,

Dit kind liegt.

Vergrendeld voor mij.