Due noi - Fadi

Mi diverto, ogni tanto, a passare

Sotto casa tua

Lo faccio apposta

La prendo larga, sbaglio strada

Per vedere se sei ancora viva

Per sentire se sei ancora vera

Per scoprire se sei ancora intera

Per sentire se sei ancora in me

Per vedere se poi, noi due, felici

Per le strade di Bologna, per le strade di Bologna

Noi due, in piedi

Noi due, sereni

Ma tu chiedi la parola e intoni:

«Quali sono i giorni, cattivi o buoni?»

Chiedilo ad Andrea, che si è perso

È ancora lì, nel centro, che cerca un senso

E poi, noi due, in piedi

Per le strade di Bologna, per le strade di Bologna

Noi due, sereni

Noi due, in piedi

E mi sbaglio, ogni tanto, a passare sotto casa tua

Non lo faccio apposta, la prendo larga

E vedo la serranda e proseguo via via

E scorro nel traffico nei giorni delle stagioni

Ma la tua, la tua, la tua

Non finirà mai

La tua stagione non finirà mai

La tua stagione non finirà mai

La tua stagione non finirà mai

Dentro me, oh

E poi, noi due

Una storia che rimane tra le strade di Bologna

Per le strade di Bologna

Noi due, nel bene e nel male

Forse ti verrò a pigliare per le strade di Bologna

Noi due, e poi

Noi due, due noi

Ik vind het leuk om af en toe langs te komen

Onder je huis

Ik doe het met opzet

Ik neem het breed, verkeerde kant op

Om te zien of je nog leeft

Om te horen of je nog echt bent

Om erachter te komen of je nog heel bent

Om te voelen of je nog in mij bent

Om te zien of wij tweeën gelukkig zijn

In de straten van Bologna, in de straten van Bologna

Wij tweeën, staan ​​op

Wij tweeën, sereen

Maar je vraagt ​​om het woord en de toon:

"Wat zijn de dagen, slecht of goed?"

Vraag het aan Andrea, die verdwaald is

Het is er nog steeds, in het midden, op zoek naar een betekenis

En dan, wij tweeën, op onze voeten

In de straten van Bologna, in de straten van Bologna

Wij tweeën, sereen

Wij tweeën, staan ​​op

En ik heb het mis, zo nu en dan, om onder je huis door te gaan

Ik doe het niet expres, ik vat het breed op

En ik zie de sluiter en ga geleidelijk verder

En ik ren door het verkeer in de dagen van de seizoenen

Maar de jouwe, de jouwe, de jouwe

Het zal nooit eindigen

Je seizoen zal nooit eindigen

Je seizoen zal nooit eindigen

Je seizoen zal nooit eindigen

In mij, oh

En dan, wij tweeën

Een verhaal dat blijft hangen in de straten van Bologna

In de straten van Bologna

Wij tweeën, ten goede of ten kwade

Misschien kom ik je wel ophalen in de straten van Bologna

Wij tweeën, en dan

Wij tweeën, wij tweeën