Io E Te - Fabio Volo

Troppe incertezze dentro queste notti,

Fermo la macchina io voglio chiamare te

Per non avere rimpianti mai.

Ho il cuore in gola non mi fa parlare

Di quei discorsi che ogni giorno poi ritornano qui,

Che mai nessuno li ferma.

E tu che piangi senza dire niente

Il tuo respiro, il tuo respiro è istante,

Ma adesso che mi stai ascoltando,

Vorrei gridarti con tutta la voce.

Ιo e te torniamo insieme ancora io e te

Per una notte sola io e te,

Per non restare distanti mai,

Mai, io e te,

Respirarci ancora io e te,

Per una notte soli io e te,

E non restare distanti mai.

Mai distanti io e te

Strani amanti mai rimpianti

Io e te strani amanti…

Ιo che il tuo letto lo chiamavo oriente,

Perche per me ogni giorno il sole nasceva li

Da li dove sei sola ormai.

E la tua vita sopra la mia pelle

E' un pensiero un pensiero un po folle,

Ma il tuo respiro il tuo respiro e' istante.

Adesso che mi senti

Io voglio gridarti.

Ιo e te torniamo insieme ancora io e te

Per una notte sola io e te,

Per non restare distanti mai,

Mai, io e te,

Respirarci ancora io e te,

Per una notte soli io e te,

E non restare distanti mai.

Mai distanti io e te

Strani amanti mai rimpianti

Io e te strani amanti…

Pronto, Francesca, ciao come stai?

Ormai sono mesi che noi non ci sentiamo piu,

Da quando il tempo ha detto va!

Te veel onzekerheden in deze nachten,

Ik stop de auto, ik wil je bellen

Om nooit spijt te hebben.

Mijn hart klopt in mijn keel, het laat me niet praten

Van die toespraken die hier elke dag terugkomen,

Dat niemand ze ooit tegenhoudt.

En je huilt zonder iets te zeggen

Je adem, je adem is direct,

Maar nu je naar me luistert,

Ik zou tegen je willen schreeuwen met mijn hele stem.

Jij en ik, laten we weer bij elkaar komen, jij en ik

Voor slechts één nacht, jij en ik,

Om nooit uit elkaar te blijven,

Nooit, ik en jij,

Adem nog steeds mij en jou,

Voor één nacht alleen jij en ik,

En blijf nooit weg.

Jij en ik zijn nooit ver weg

Vreemde geliefden hebben nooit spijt gehad

Jij en ik, vreemde geliefden...

Ik weet dat je bed ik het Oosten noemde,

Omdat voor mij elke dag de zon daar werd geboren

Van daar waar je nu alleen bent.

En jouw leven op mijn huid

Het is een gedachte, een ietwat gekke gedachte,

Maar je adem je adem is ogenblikkelijk.

Nu je me hoort

Ik wil tegen je schreeuwen.

Jij en ik, laten we weer bij elkaar komen, jij en ik

Voor slechts één nacht, jij en ik,

Om nooit uit elkaar te blijven,

Nooit, ik en jij,

Adem nog steeds mij en jou,

Voor één nacht alleen jij en ik,

En blijf nooit weg.

Jij en ik zijn nooit ver weg

Vreemde geliefden hebben nooit spijt gehad

Jij en ik, vreemde geliefden...

Hallo, Francesca, hallo, hoe gaat het?

Het is nu al maanden geleden dat we niets meer van elkaar hebben gehoord,

Sinds wanneer de tijd zegt: ga!