Canción de E -

E comió por fin tierra

Dime el nombre de los hijos

La palabra lastimada en mitad de la boca

Extrae la fuerza de la voz por encima de los fusiles

Que reescriben sus enigmas de matanza inútil

En los meses sin circo

La palabra de cobre en vuestros muslos

Eternamente herida y sola

Te abireron la lengua con su pan encendido

La mitad de la boca en el medio del mundo

Pero no interrumpas mi llanto corrompido de bilis

E comió por fin tierra

Todo ha sido consumado

Donde solo el amor

Que en mi alma canta siempre la lenta voz de las mareas

Que nuestro libro de aortas te dispare y te deje en la camisa una flor de barro

Ya han venido los niños, los 150.000.000 con sus cabelleras de risa y su pánico

de luces

150.000.000 de hombres muertos en las aras de la piedra

150.000.00 en el canto de mi boca

E comió por fin tierra

Ya es el tiempo.

Ya no hay miedo

Que la marcha arranque

Y que el llanto acabe, que se moje la madera con la cruz de mis hermanos

Los caídos se levantan

Los que aquí murieron

Ignoro por tanto la réplica que habrá de traerme vuestra inservible canción

E heeft eindelijk land gegeten

Vertel me de naam van de kinderen

Het gekwetste woord midden in de mond

Haal kracht uit voice over geweren

Die hun raadsels van nutteloze slachting herschrijven?

In de maanden zonder circus

Het koperen woord op je dijen

Eeuwig gewond en alleen

Ze openden je tong met hun brood aan?

De helft van de mond in het midden van de wereld

Maar onderbreek mijn gal-besmette kreet niet

E heeft eindelijk land gegeten

alles is volbracht

waar alleen liefde

Dat in mijn ziel de langzame stem van de getijden altijd zingt

Moge ons aortaboek je neerschieten en een kleibloem op je shirt achterlaten

De kinderen zijn al gekomen, de 150.000.000 met hun lachharen en hun paniek

van lichten

150.000.000 dode mannen op het altaar van de steen

150.000,00 op de rand van mijn mond

E heeft eindelijk land gegeten

Dit is het moment.

er is geen angst

laat de mars beginnen

En laat het huilen eindigen, laat het hout nat worden met het kruis van mijn broers

De gevallen opkomst

degenen die hier stierven

Ik negeer daarom het antwoord dat je nutteloze lied me zal brengen