Evisceration -

One flickering light becomes an apparition

A dancing angel on a window’s pane

And hands come together

Like a memory of Sunday, fruition, refrain

Somewhere down the line;

somewhere far away

Time: hold back your restless hands

And those of us who wait

And I;

I would have met you there

Had I still known your face

You’ve fallen far away from my light

And trying to shut your eyes

To the broken chain that dangles free again

My fallen friend

Your heaven but a hand to hold in my eyes

Always trying to breathe you life

If not to burn than enough to break free

If you’re hearing me

Nothing now but a search for an absolution

A dying angel gives way to the light of dawn

What I’ve made eternal is nothing but ashes on tables

Now words upon page

Pieces of me that got left behind

And time: hold back your restless hands

And those of us who wait

And I, I would have met you there

And I still know your face

You’ve fallen far away from my light

And trying to shut your eyes

To the broken chain that dangles free again

My fallen friend

Your heaven but a hand to hold in my eyes

Always trying to breathe you life

If not to burn then enough to break free

If you’re hearing me

Not to say

Well separate

Contemplate thee

Eviscerate me

And time: hold back your restless hands

And those of us who wait

And I…

Eén flikkerend licht wordt een verschijning

Een dansende engel op een ruit

En handen komen samen

Als een herinnering aan zondag, bloei, refrein

Ergens langs de lijn;

ergens ver weg

Tijd: houd je rusteloze handen tegen

En degenen onder ons die wachten

En ik;

Ik zou je daar hebben ontmoet

Had ik je gezicht nog gekend

Je bent ver weg gevallen van mijn licht

En proberen je ogen te sluiten

Naar de gebroken ketting die weer vrij bungelt

Mijn gevallen vriend

Je hemel maar een hand om in mijn ogen te houden

Altijd proberen je leven in te ademen

Als het niet brandt, dan genoeg om los te breken

Als je me hoort

Nu niets anders dan een zoektocht naar een absolutie

Een stervende engel maakt plaats voor het licht van de dageraad

Wat ik eeuwig heb gemaakt, is niets anders dan as op tafels

Nu woorden op pagina

Stukken van mij die zijn achtergelaten

En tijd: houd je rusteloze handen tegen

En degenen onder ons die wachten

En ik, ik zou je daar hebben ontmoet

En ik ken je gezicht nog steeds

Je bent ver weg gevallen van mijn licht

En proberen je ogen te sluiten

Naar de gebroken ketting die weer vrij bungelt

Mijn gevallen vriend

Je hemel maar een hand om in mijn ogen te houden

Altijd proberen je leven in te ademen

Als het niet brandt, is het genoeg om los te breken

Als je me hoort

Niet te zeggen

Wel apart

Denk aan u

Ontdoe mij

En tijd: houd je rusteloze handen tegen

En degenen onder ons die wachten

En ik…